şükela:  tümü | bugün
  • nas'ın 1994 çıkışlı efsane albümü. bundan sonra çıkardığı hiçbir albüm bunun yanına yaklaşamamıştır hatta bu durum jay-z nin takeover şarkısında taşşak konusu olmuştur.

    1. the genesis
    2. n.y. state of mind
    3. life's a bitch
    4. the world is yours
    5. halftime
    6. memory lane
    7. one love
    8. one time for your mind
    9. represent
    10. it ain't hard to tell
  • 1994 tarihli ilk nas albümü. 2pac'ın henüz süperstar olmadığı, the notorious b.i.g.'nin ready to die'ı yapmadığı, wu-tang clan'in yeni yeni patladığı günler. 20 yaşını yeni bitirmiş veled-i-nas'ın "illmatic"inin rap tarihinin en iyi albümlerinden biri olacağını kim tahmin edebilirdi?

    mtv'nin tüm zamanların en iyi 2. hip hop albümü olarak gösterdiği "illmatic"in yapımcıları large professor, dj premier, pete rock ve q-tip. rap seviyorsanız ve bu albümü hala dinlemediyseniz, çok şey kaçırmışsınız demektir.

    saygı duyulan rap müzik dergisi the source'un o dönemki editörü reginald c. dennis, 5 üzerinden 5 tam puan verdiği tek albüm olan "illmatic" hakkında şöyle konuşuyor:

    awarding records 5 mics – classic status – has always been, on some levels, troubling to me. i mean, we are not only saying that a particular piece of music is superior to everything that is out now, but it will be better than most things released in the future as well...i only gave one 5 under my watch and it went to nas's illmatic. it was the only time i ever broke the 'no 5' rule. jon shecter [co-founder of the source] had gotten his hands on the album like eight months before it was scheduled to drop...jon didn't let the tape out of his sight. not only that, but he constantly raved about it. everyday. he played it in the office about a million times and very early on began to lobby for this record to receive 5 mics...i told jon that we'd work all of that stuff out when it was time to review the album. but everyday, jon was like, "yo, this album is 5 mics — seriously, reg, 5 mics!"
    http://web.archive.org/…test-story-never-told/p.all

    40 dakikalık albüm şu şarkılardan oluşuyor

    1. the genesis
    2. n.y. state of mind
    3. life's a bitch
    4. the world is yours
    5. halftime
    6. memory lane sittin' in da park
    7. one love
    8. one time 4 your mind
    9. represent
    10. it ain't hard to tell
  • 90'ların muhtemelen en iyi hip hop albümü. içerdiği on şarkıdan altı tanesini falan tüm zamanların en iyi hip hop eserleri arasında kabul edebiliriz, kalanlar da iyidir gerçi. play'e bas, gerisine dokunma tadında, şaheser.
  • değil 90'ların, ömrü hayatım boyunca duyduğum en iyi rap albümüdür. şu an 41 yaşında olan nas 20 yaşında böyle bir şey yapabildiğine hala inanamıyordur bence.

    bu albüm sayesinde 2pac vs. biggie goygoylarından nas diyip sıyrıldım bu bile nas'a hayran olmam için bir sebeptir.
  • bugunlerde "buyukluk" ifade eden sifatlari kullanmak epey harcialem bir durum olsa da illmatic icin soylenebilecek tek sey gercekten sahane bir album olusudur. 1994 yili daha hip hop'un rap'e donusmedigi, rap'in de mainstream olmayip henuz amerikan populer kulturunu yonetmedigi, amerika'nin george bush muhafazakarligindan yeni kurtuldugu gunlerdir. album the genesis gibi harika bir giris ile baslar ve dj premier imzali ny state of mind ile devam eder. kisacasi sahanedir, bugun rap dinledigini soyleyen herkesin mutlaka dinlemesi gereken albumlerdendir.

    gune the genesis deyip baslamak isteyenler icin ise http://www.youtube.com/watch?v=txjj6qfsjjw
  • bu kitabenin,başyapıtın,tarihin en iyi rap albümünün en güzel özelliklerinden biri bu özelliklerinin son derece doğal gelişmesi ve eserin sahibi nas'ın bile ne kadar muhteşem bir şey yaptığından tam emin olmaması ve müzik tarihinin en masum albümlerinden biri olması bence.20 yaşında queensbridge denen kuzey amerikanın en büyük toplu konut muhitinden(3 mahalle 96 bina)çıkan biraz asosyal,biraz çevresine ayak uyduramayan bebek suratlı biri semtini ve fakirliği suçu son derece gerçekçi ve ülkemize uyarlayacak olursak metin kaçan,demirkubuzvari bir sanatsal nitelikle gözlemliyor işte bu albüm hip-hop'ı belki de müziği değiştirdi.enfestir enfess
  • dinlerken daha çok keyif aldığım albümler var belki ama "rap" kelimesinin tanımı, görseli, birinci cümle içinde kullanımı bu albümdür.
  • tarihin gelmiş geçmiş en iyi hip-hop albümü.
  • pek çok otoriteye, kişiye göre gelmiş geçmiş en iyi rap albümü.bunun söylenmesinin ise bir çok nedeni var. öncelikle nas bu albümü yapmadan önce hiç birşeydi. ve bu albüm onun gelmiş geçmiş en iyiler arasına ismininin yazılmasında ki en önemli yapı taşı.

    queensbridge houses gibi çete şiddetinin, uyuşturucu kullanımının tavan olduğu bir yerden nasıl bir pencere açtında bu albümü kaydedebildin. cidden inanılmaz. durumu şu şekilde anlatıyor:

    ''kim olduğumu bilmeni istedim. sokağımın tadını, hissini, kokusunu. polislerin ne olduğunu nasıl davrandıklarını konutuklarını. uyuşturucu bagımlılarının yaptıklarını. sana koklatmak ve hissetirmek istedim''

    albümü çıkardığında yalnız 20 yaşındaydı. etrafında ki sosyal adaletsizlikler, sistemetik baskı, karşı koyduğu korkuları, kızgınlıkları, aşırı iyimserlik. hepsini çevresinden gördüğü şekilde anlattı; köşe başında ki elemanlar, gri ve hüzünlü bulvarlar, eski arkadaşları, uyuşturucu satıcıları, çeteler zaman zaman meteforlardı anlatmak için. bunları zaman zaman kullandı hep ama sürekli kalan bir şey varsa her seferinde çarptığı queensbridge duvarlarıdır.

    albümün çok iyi olmasının ana nedeni golden age döneminde ki artık benzer olan prodiksiyonlar, çokta bir boka benzemeyen şöhretin getirdiği palavra sözler, yüksek tempoda neşeli beatler. endüstri'de ki bu işlerin eksenini kaydırdı birazda. uyuşturucu ve seksi romantize etmek yerine önlerine gerçekliği koydu. yani bir yerde sadece nas ve queensbridge olayı değilde şehrin içinde genç jenerasyonun bozuk sistem içinden bir çıkış yolu araması..

    illmatic'i diğer albümlerden farklı yapan bir kaç neden burada:

    1- sözler:
    ne nwa gibi çete yaşamanını destekledi ne de public enemy gibi radikal bir tavır tutundu. kendi gözünden ve 90ların new york'u perspektifinden anlattı her şeyi.

    2- prodüksiyon:
    müzik net ve hiç bir karmadaş yok. yağ gibi akıyor. ağır baslar üzerine bir kaç atmosferik sample 3-4 kere tekrar ediyor. rhymeların, sözlerin öne çıkması için müthiş bir altyapı böylece hazırlanmış oluyor. dönemde rastlanan bir şey değildi bu.

    3- kısa bir albüm, scratch yok:
    buna önemsiz demeyin. sırf bu yüzden de la soul dinlemiyorum lan ben! amaçsız strect ve skitler vs.
    bir cd'de 80 dk'lık bir kapasite vardı sanırım. ve o dönemki sanatçılar nedense bunun hepsini doldururdu. hatta bu hataya b.i.g ve outcast gibi ustalarda düştü. nas ise kısa tuttu ve sıkmayan bir albüm yaptı. lafı gevelemeden direkt olarak mesajını verdi.

    hiç bir zaman ağır bir nas hayranı olmadım ama katkılarını, yaptıklarını sevmemek elde değil. bu albümle etkilemediği rapper yoktur. bakın çoğu rapperı etkilemiştir, emeği büyüktür demiyorum. bu albümle bütün rapperları etkilemiştir. sözlerini, yazma stillerini, flowlarını vs.
  • birkaç ay önce washington d.c.'deki kennedy center'da ulusal senfoni orkestrası ile kaydettiği canlı performansı malum ortamlara düşmüş rap müzik tarihinin en iyi albümü. daha önce aynı orkestrayla kendrick lamar da performans sergilemişti.

    şu fikrin hayata geçmesi bile muhteşem bir şeyken konser kaydının bu denli iyi ve kaliteli olması albümü daha da yüceltiyor.