şükela:  tümü | bugün
  • ima toplumu birkaç sürecin küçük farklılıklarla yoldan sapması sonucu ortaya çıkar. her koyun kendi bacağından asılır. soft sayılabilecek konularda da herkes kürsü sahibidir. asıl söylemek istediğini asla ortaya koymaz bu toplumdaki insanlar. dolaylı yollar hep daha çok süslenir, güya daha maskülen tavırla gereğini yaptığını ve haddini bildirdiğini düşünür. entrika hayatın vazgeçilmez bir parçasıdır. her köşede görülür. bunun dışında kalmaya çabalayan insan bir süre sonra oyunu kuralına göre oynamalıyım artık diyerek, mekanik bir iletişim ağı yaratmaya çalışır. kalpten gelen samimiyet başkalaşım geçirir. artık o da bu toplumun bir parçası olur. yanında olmuş, olması muhtemel şeyler artık onu kapsamaz. yalnız kendi vardır bundan sonra bu toplumda. bu karakterin her an bir bahanesi olur. kendini emniyete almakta ustalaşmıştır, tıpkı kendinden önceki hoşuna gitmeyen toplumdaki diğerleri gibi. bu toplumda karşı cins ilişkileri de oldukça tuhaftır. algoritmaların çözüm üretebilme becerileri el pençe divan kalır adeta. ilişkiye girmeleri onların üzerine alevden bir damga vurulmasına sevep olur. bir kısım için de oldukça pohpohlanır, saygıdeğer nitelik taşır, çevresindeki değeri bir anda 2-3 kat artar. zirveye ulaşma yollarından biri olarak görülür bu. satranç oyununa döner bir anda. tahtadaki her hamlesi kaderine ışık tutar, temkinli olması gerekir çünkü o mevkiyi kaybetmeye duyulan korkuyu özgüveni sayesinde asla aşamaz. ortada çünkü yapay bir özgüven vardır. naylon değerlere bağlı olarak ayakta kalır. gizli kapaklı çevrilen veya böyle istenilen ilişkilerde hep bir agresyon mevcuttur. bakışlar artık değişir demeye çalıştığı çok şey vardır çünkü ima içerir. anlamak çok güçtür bunları. 'birilerinin sırtına basmadan, ona korku hissettirmeden saygınlık kazandıramazsın' veya ' sevgi duymayacaksın kardeş. sonra kaybeden sen olursun. ben karışmam ha' quoteları birer kod gibi beyinlerine kazınmıştır. istese de söküp atamaz sonra. en önemliside bir tedirginlik hakimdir. güvercin tedirliği diyebiliriz buna. yeni olan ve farklı olan şeyler tehlikeli sayılır doğal olarak. önce bunları kendine adapte etmesi gerekir. çünkü kendisindeki bağnazlık o kadar kuvvetlidir ki bir lalenin zarifliği bile boyun eğmeye mahkumdur bunun karşısında. bu şeyler ya marjinalleşir ya da adapte olduğu gibi kitsch kategoriye sokulmaya çalışılır. en kötüsü de meta haline getirilir. yamyamlığın en kötü sonucu işte budur. içindeki geist onu o yapandır fakat bu toplulukta ne kadar nicel olursa o kadar iyidir düşüncesi hakim kılındığı için esas olan yadsınıp, farkına varılmadan yitip gider.

    son olarak çeşitli başlıklarla işlenmiştir bu şirin kendi halindeki toplum, körler ülkesinde sağır olmak gibi. kanserin çözümünü bulmak için önce kanser olduğunu kabullenmek gerekir. tedavisi mümkün müdür, pek emin olunamaz tıpkı onlarca devası olduğu iddia edilip kesin bir çözümü tam olmayan diğer kanserler gibi