şükela:  tümü | bugün
  • kokleri 60lara uzanan, ve fakat 90li yillarda ciddi anlamda patlak vermis in-yer-face akimi en cok seyirciyi kullandigi dil ve imgelerle sasirtma, bir bakima kisisel alanina tecavuz olarak da algilanabilecek sekilde anlatilanlari hissetmelerini saglayan ingiliz tiyatro akimi.

    aslen 70lerde amerikan spor muhabirlerinin kullandigi in-your-face taktikli bu tiyatro akimi, zeitgeist i konu ettigi gibi, seyircinin bunu sorgulamasini da amaclar.

    populer olmus tactile/haptic sanata da bir ornek teskil eder, ve cogunlukla ciplaklik, seks ve argo icerir. en onemli ornekleri sarah kane, anthony neilson ve mark ravenhill tarafindan yazilmistir.

    konuyla ilgili daha ayrintili bilgi http://www.inyerface-theatre.com/ adresinden alinabilir.
  • aleks sierz'in in-yer-face tiyatrosu ile ilgili sitesi için (bkz: http://www.inyerface-theatre.com/).
  • yazıp bozduğum bir makalemden alıntı:

    "kökleri antonin artaud'nun theatre of cruelty akımına dayanan, 20. yüzyılın sonunda ingiltere'de doğup, günümüzde devam etmekte olan ingiliz tiyatro akımı in-yer-face, içerdiği fiziksel ve dilsel şiddet, deneysel sahne kullanımı (bazı oyunlarda) ve seyirciyi rahatsız etme dürtüsüyle 90ları ve 21. yüzyıl başını etkisi altına alan bir akım. in-yer-face'in içerdiği şiddeti kendisinden önceki akımlardan ayıran, görünürde nedeni olmayan bir şiddet içermesi ve karakterlerin genelde çocukluklarından ya da yakın geçmişlerinden kaynaklanan çeşitli psikolojik problemler nedeniyle günümüzde problemler yaşayan ama bunun farkında olmayan ya da farkında olup da kurtulamayan karakterler olmalarıdır. çözüme ulaşamama gibi özellikleri nedeniyle absurd dramanın bazı yönleriyle de benzerlik gösterir.

    akımın en önemli yazarları genç yaşta intihar etmiş olan sarah kane başta olmak üzere, mark ravenhill, anthony neilson ve martin mcdonagh'dır..."

    öte yandan metinlerine ulaşamadığım peter rose bu akımın çok merak ettiğim yazarlarındandır.

    aleks sierz'in "in-yer-face: british drama today" adlı eseri, son dönem ingiliz dramasını inceleyen nadir eserlerdendir.
  • dot'un benimsediği tiyatro anlayışı.
  • (bkz: mercury fur)
  • in-yer-face hakkında bir inceleme için:
    http://seyiryeri.blogspot.com/…iyatrosu-in-yer.html

    bu blogdan afili "in-yer-face" ismini bulan aleks sierz'in sonradan günah çıkardığını da öğreniyoruz:

    “in-yer-face yazarı diye bir şey yoktur: neilson, ravenhill ve kane gibi bazı yazarlar böyle tanımlanabilecek oyunlar yazdılar; patrick marber, david greig, gary mitchell ve judy upton gibi diğerleri de ağır, duygusal olarak yüklü sahneleri olan oyunlar yazdılar.”
  • sahnede vahşet kullanımı ve bunun beraberinde getirdiği olmazsa olmazlar bağlamında roma tiyatrosu'na benzetilen akım. aynı kendisi gibi roma tiyatrosu da tiyatroda yozlaşmaya neden olması ve o yoz kültürün önü alınamadığı için de her şeyi berbat etmesi yüzünden eleştirilmiştir. "evet toplum yeterince yoz ama sahnede de bunu görmek zorunda değiliz" diyerek çıkışan eski topraklarımız tarafından da bir türlü araştırılıp incelenmediği için -yeni kuşak hariç- türkiye'de çok fazla rağbet görmemektedir.
  • türkiye'deki örneklemeleri ve dot bünyesindeki oyuncular hakkında ayrıntılar için;

    (bkz: shopping and fucking)

    (bkz: murat daltaban)
  • şu an hala dot'un yeni projesi kapsamında yer alan festen ve bunun yanısıra dot sahnesinde yer almamakla birlikte seyirciye yaşattığı tecrübe* ile festen'e benzer bir etki yaratan, savaş sonrası döneme de göndermelerde bulunan ve bu anlamda in yer face türünde bir oyun olarak nitelendirilebilecek bir başka oyun için ise;

    (bkz: blasted)
    (bkz: sarah kane)