şükela:  tümü | bugün
  • görünen odur ki, kendisine ithafen başlık açılmamış ince memed serisine ait tek kitaptır.

    henüz elime aldım. 1. bölüm yine uzun ama keyifli, akıcı tasvirler ile ve ali safa bey'in okuyucuya tanıtılması ile başlamış.
  • 10 gunde bir acarim bu kitabi, ınce memed'in osman emmi'nin evine gittigi sayfalari okurum. "sahinim sen misin, ulan koca osman anan seni kadir gecesi dogurmus, ne talihlisin, ınce memed'i olmeden bir kez daha gorecekmissin" dedikce kendimden gecer, sanki osman emmi bana kucak acmiscasina mutlu olurum. hele o tarhana kimilsiz tuttukce, yutkunurum, 2 kasikta ben iceyim diye. koca osman emminin 9 korkak, urkek tavsan gibi ogullarini bir kenara birakip, sumugunu ceke ceke dolabin icinde uyuyan ufacik tefecik oglana hayran hayran bakisina gipta ederim. bir de "varsin kucuk olsun, sahin de kucuk amma vermez avini" dedikce koca osman emmim ben de cosarim.

    ıyi ki memleketimin cocugusun yasar kemal. seninle vayvay koyu bile bir baska guzel.
  • şahanımız ince memed'in "abdi ağa gitti, hamza geldi hamza gidecek yeni hamzalar gelecek yeni abdi'ler gelecek" diye diye en sonunda ali safa bey'i de hamza'yı da biçtiği kitaptır.

    sarı karıncayla ilgili bir bölüm vardı o kısım enfestir. bulabilirsem eklerim.
  • karamsarlığın diz boyu olduğu, insanların çoğunluğun ne kadar korkak ve güçten yana olduklarını, iyi olarak adlandırılabilecek olayların, sebeplerin zamanla kötüye dönüşmesi, insanların içindeki bu düşmanlığı yaşar kemal'in çukurovayı, köylüleri anlayan sesinden dinliyorum. insanlardan ümidini kesemeyen, onları anlayan onlardan biri ama korkusunu bir kenara koyabilen cesur bir "insanoğlu" memed. henüz kitabın ortalarındayım ve memed'in bu olanları nasıl değerlendireceğini merakla bekliyorum. köylülere umut olan memed bana da umut olacak mı? içimde bir yerlere dokunuyor köylülerle üzülüyorum, onlarla umutlanıyorum, memed gibi meraklanıyorum. olayları tek başıma değil de tüm bu kalabalıkla bekliyorum.