şükela:  tümü | bugün soru sor
  • dune için de var böyle bir geyik.
  • aşk-ı memnu'nun kitabı çıkmış mentalitasına sahip saf zihniyetin ürünü olması kuvvetle muhtemel bir önerme. ama hak vermiyor değilim şimdi, kim okuyacak olm o kadar cildi meydan larousse mi yazıyosun mübarek. pihuu.**
  • saçma bir önerme.

    serinin ilk kitabı zaten gazetede yayınlanma amacıyla yazıldı. ilgi görünce kitaba çevrildi. fakat ilk cilt sadece olayları intikam boyutuna taşıyıp orada bırakıyor. elbette ciddi toplumsal tespitler de mevcut ama diğer ciltlerde ağırlık daha çok toplumsal alanlara kayıyor ki yaşar kemalin mesaj vermeyi ne kadar sevdiği malum.

    son ciltse şahsi düşüncem bir anadolu efsanesi olmaya en yakın edebi metindir.
  • anlam kaygısıyla söylenmiş olabilir.sonuçta kitabın adı ince memed. çiko hasan değil.
  • ilk kitabın kalıp sözler; betimlemeler ve olay örgüsü açısından aynı olmaları itibariyle katıldığım önerme.
  • 4 ciltlik olan ama aslında 4 farklı kitap olan ince memed serisine yapılmış hakarettir. her kitap kendi içinde çeşitli betimlemelerden olay örgüsünden oluşarak okuyucunun adeta ayakları yerden kesilmesine sebep olur. yoksa herkes bilir memed'in durup durup kitap sonlarında ağaları öldüreceğini.
  • gereklisini gereksizini bilmeyip çok tutan dizi usulü ince memed'in 5.si 6.sı olsa çukurovayı hayal etmek, hayal eden insanları hayal etmek üzere okuyacak kişilerin ne ucundan tutsalar ellerinde kalan önerme.
  • serinin en sürükleyici kirabı zaten ikinci cilttir. üçüncü de soluksuz okutur kendini. son yani dördüncü cilt için "gereksiz" denebilir. ama iki ve üç için söylenemez. sadece ilk cildi olsaydı "çakırcalı efe" den öteye gidemezdi. ince memedi ince memed yapan ilk üç cilttir.
  • ikinci kitabın dokuzuncu bölümünü -ki bu bölüm tüm serinin içindeki en farklı tarzda yazılmış olan bölümdür- okuyanlar için ne derece yanlış bir önermedir. koca osman ile memed o kadar çok konuşmuşlardır ki, artık konuşmak yerine düşünceleri sohbet eder. memed'in bir türkmen aşiretine güvenemeyerek, tüm eşyasını, silahlarını bırakıp kaçmasını anlattığı bölümdür. karşılıklı konuşmak yerine karşılıklı düşünmek şeklinde yazılan bir bölümdür. kısadır ama eşsiz bir tat bırakır okuyanda. tekrar tekrar okumak istersiniz. ayrıca kitabın son 3 cildi gereksiz değil, tam tersine asıl meselenin yani ezilenlerin birlik olması meselesinin giderek olgunlaştırıldığı bölümlerdir.