şükela:  tümü | bugün
  • gelecegin turkuculeri...
  • genelde tokatli ya da kars li olup kendi aralarinda hemsericilik yaparlar.
  • mimaranım ve mühendis beyleri bol işçi türü
  • en erken yaşlanan insan gruplarındandır.
  • amele diye sifatlandirilip asagilanan koylulerimizdir..
  • dedem, babam, amcam... sıra bana da gelecek, eminim.
  • türkiye gibi inşaat cenneti bir ülkede örgütlenip bir araya gelebilseler ciddi bir sivil güç teşkil edecek iş kolu mensupları. demiri bükebilen bu insanların toplu eylemleri karşısında robocop bile duramaz.
  • mimar sinan'ın yetenek sınavında bu senenin konusuymuş sanırım..
  • uzun bir süre içine dahil olduğum grup.
    1. çok yorucudur ama 1 hafta sonra vücudunuz öyle bir alişir ki, sizden daha dinamik insan yoktur. şu çaliştiğim büro işinden sonra bile eve sürünerek gitmekteyim. ama amele olduğum zamanlar işten döner birde arsada 2 saat top teperdik.
    2. çok acikiyor insan o öğle yemeklerinde 4 kişiye bir kuzu gelse biter hani. ayrica amale yemekleri çeşnileri de güzeldir. örneğin tam ekmek kavurma ve ankara gazozunun lezzetini hayatin geri kalaninda yakalayamazsiniz. porsiyonlar zaten gariptir. kimse yarim ekmek porsiyonla doymaz, genelde bir yere yaptiriliyorsa tam ekmek yaptirilir, bazen 1,5 yaptiran çikar.
    3.kimsenin sosyal güvenliği yoktur. herhangibi koruma önlemi olmadiği içinde (örneğin 14 katli bir iskelede çalişirdim, bir emniyet kemerini aldirtamamiştim, en sonunda kendi paramla almiştim) sik sik kaza yaşanir. 3 kuruşluk koruma malzemelerinden sakinan patronlar panik olur. yaraliyi hastaneye yetiştirir, tüm masraf bakim sözü verilir, çalişmayacaği günler içinde yevmşye sözleri verilir. sonra bunlar unutulur gider. işçide ssk müfettişliğine başvuracağini 1 söyler 2 söyler sonra oda unutur, öyle bir yer olup olmadiğini bile bilmez çünkü.
    4.kürtler daha çok ege akdeniz gibi işsizinin bile inşaatta çalişmak istemediği yerlerde inşaat işçiliği yaparlar. bunun dişinda çorum, çankiri gibi iç anadolu illerinden epey bir işçi çikar. ama çorumlular ilginçtir. aslinda bu karadeniz laz fikralarinin kaynaği bu insanlar olmasi gerekmektedir. safliklari naiflikleri inşaatlarn en eğlendirici olaylaridir. ana bu safliklardan trajedilerde çikar. çaliştiğimiz bir inşaatta çorumlu süleyman bir gün şiddetli karin ağrisiyla işi birakti. akşama doğru ustaya gidip usta ben ölecem galiba, gidip ölmeden çoçuklarini göreyim dedi (süleyman henüz 25 yaşinda). herkes süleyman'in bu israri karşisinda afalladi ama kimse al kardeşim şu parayi hastaysan bir hastaneye git diyemedi. 2-3 gün sonra süleymanin hanimi aradi, "süleyman nerede" diye, çorum'a da da gitmemişti. başina birşey mi geldi, yollarda ölüp kaldi mi diye usta beni terminale hastanaye vs bak diye gönderdi. terminalde olay açiğa çikti, çorum yolcusu süleyman otobüsü beklerken yiğilip kalmiş, ambulans gelmiş, terminale çok yakin olan trafik hastanesine kaldirmiş. tarfik hastanesinde süleyman'i buldum. apandisti patlamiş, beni görünce bir yüzü güldü, bir yüzü güldü ağabey ölmedim dedi (yaşim ondan küçük olmasina rağmen üniveristeliyim diye ağabey derdi). yani süleyman ben öleceğim diye yola düşmese, gerçekten de ölecekti.
  • baretlerini giymeleri gereken insanlar.
    (bkz: baretini giy)