1. adini unuttuum bi felsefeye gore doada her$ey icin gecerli olabilecek genel-gecer tek olcu insandir, yani bu felsefeye gore kimsenin olmadigi bir yerde devrilen aac ses cikarmami$tir, yada cikarmi$ olmasinin anlami yoktur sonucta onu kimse duymami$tir, sese anlamli kilan insandir falan filan
  2. subjektif relativism. her şey insanlara nasıl geliyorsa ona göre öyledir. misal esen rüzgar benim için soğuktur ama sana sıcak geliyordur. hangisinin doğru olduğun tartışılır ve kesin bir sonuç çıkmaz.
  3. insanların katılmaktan kendilerini alamadıkları bir düşünüş biçimi. o kadar ki evren'in evrimini bilinç öncesi dönem ve bilinç sonrası dönem diye ikiye ayıran gayet ciddi, gayet zeki insanlar bile vardır. (bkz: many worlds)

    onlara göre evren, kendi halinde, efendi efendi takılmaktayken bilincin oluşması ve çevresine bakmasıyla değişmiş, bilinç, gözlediği her yerde kainatı süperpoze durumundan bir tercih yapmaya itmiştir - ki bana göre salakçadır.
  4. algı olmadan ölçüden bahsedilemeyeceği için doğru bir önerme bence. gerçeğe en fazla algılarım kadar güvenebilirim ve algıma güvenip birşeye gerçek diyorsam onu ölçülendirme hakkını da kendimde görürüm.
    gerçek kusura bakmasın ama ona algımdan daha fazla güvenmem için bir sebep sunamadı bana henüz.
  5. protagorasın ünlü deyişi;

    "man is the measure of all things: of things which are, that they are, and of things which are not, that they are not"

    "insan her seyin olcusudur: var olan seylerin var oldugunun; var olmayanlarinsa var olmadiginin.""
  6. burda anlatılmak istenen inancın sübjektif ve izafi olduğudur. bir kişi için doğru olan diğeri için yanlış olabilir. ahlak hakkında da aynı şeyleri düşünebiliriz. protagoras'a göre hiçbir şey kendiliğinden iyi değildir. bir şeyi etik ya da doğru yapan şey toplumun ya da kişinin onun öyle olduğuna karar vermesidir.

insan her şeyin ölçüsüdür hakkında bilgi verin