şükela:  tümü | bugün
  • biliyorum, genelleme biraz abartılı oldu ama bu kadarcık abartı anlatıma zarar vermez diye düşünüyorum. neyse konuya gelelim.

    biz çocukken özellikle bayramlarda tüm sülale köyde toplanırdık. orda babamlara, amcamlara, dayımlara bakardım; adamlar oturur saatlerce yerlerinden kalkmadan ciddi konularda sohbet ederlerdi. hani işin geyiğine kaçan hemen hiç olmazdı. hele el şakası, sulu espriler falan mümkün değil. anneler, halalar, teyzeler zaten toplum baskısı gereği tamamen ciddiydiler.

    şimdi bizler onların o dönemki yaşlarına geldik. bakıyorum kendimize, ne yerimizde oturabildiğimiz var ne de ciddi kalabildiğimiz. hayatımız geyik olmuş. arada çok nadir de olsa ciddi olanlarımız var tabi ama hemen göze batıyorlar.

    hasılı bizim nesil cıvık bi nesil oldu çıktı azizim! (azizim diye bağlayınca biraz ciddi oldum zannımca)
  • son zamanlarda benim de aklıma takılan olay. ilk entrydeki yazarın verdiği örnek de çok güzel. gülmeden şaka yapmaya çalışmadan konuşan insan sayısı gittikçe azalıyor. ciddiyet denen bir şey kalmadı zaten.