şükela:  tümü | bugün
  • eved.
    sık sık duymaya başladığımız, günümüzün nur topu gibi yeni trendi.
    sen sevmiyorsun, o sevmiyor, sizler sevmiyorsunuz. tamam. peki kim seviyor bu insanları o zaman? yapmayın dostlar hepimiz insanız. insan sevmeden olur mu? siz de sevmezseniz kim sevecek bu kadar insanı?
  • samimiyetsizliğin, yavşaklığın ve yalamanın rekorlar kırması ile eş zamanlı.
  • (bkz: mizantropist)
  • ben uzun zamandır sevmiyorum. yeni moda oldu
  • toplumun neredeyse her kesiminde baş gösteren çürümenin bize getirdiği nur topu gibi trend.

    elbette ki "bankta sevgiliyle simit yemek, soğan ekmek yemek, yalnızlık" gibi önüne gelen her konu üzerine edebiyat yapmaya çalışan yılışık insanların ağzına sakız olmuştur. ancak gerçekçi bir yaklaşımla da bakmak gerekiyor.

    "insanları sevmiyoruz" sözü çok fazla irade barındırıyor. lakin mevcut durumda insanların arasındaki bağların kopmasında irade dışı faktörler etkili. doğrusu "insanları sevemiyoruz, insan sevemiyorum" olmalıydı.

    bir insanı sevebilmek için gerek şart nedir? iletişim kurmak. iletişim kuracaksınız ki sevebilesiniz. öyle bir dönemdeyiz ki bir insanla anlaşabilmek çok zor. herkes kendi sosyal medya dünyasını kurmuş durumda.

    herkes kendi dünyasında kendisini bir şeye entegre etmiş. kimi futbolla kimi siyasetle kimi makyajla kimi ünlülerin hayatıyla yapışık ikiz gibi yaşıyor. ortamlarda okuyup öğrendiğiniz bir konu hakkında konuşmak isteyen kişi sayısı yok gibi. anlatırsanız da sırf dinlemiş olmak için dinliyorlar.

    teknolojinin getirdiği tüketim kültürüyle her şeyi yiyip bitiriyoruz ama temelini oluşturamıyoruz. herkes siyaset uzmanıyken bir o kadarı da futbol yorumcusu. herkes kendini telefonlardan çekip bir süre okumaya verse, toplum iyi bir dinlenecek. egolar azalacak biraz. kafasını biraz daha kaldırsa arşa değecek ama içi bomboş insanların gözleri insanlara bakabilecek.

    haklı yanının dışında, bir de işin bahane kısmı var. etrafımızda olması gerektiği gibi anlaşabildiğimiz insan sayısı bu kadar az olunca ve instagram gibi mecralarda insanlar grup grup eğlencelerini paylaşınca, kişinin bir bahane üretmesi gerekiyor. "insanları sevemiyorum/sevmiyorum" gayet güzel bir kaçış cümlesi.
  • (bkz: ankara metrosunda ayaklari kopan kopek rezaleti)böyle insanlar gün geçtikçe çoğalırken nasıl sevilebilir ?
  • bu davranışı samimiiyetsiz bulan alsın palu ailesi‘ni götüne soksun.
  • günümüz insanı sevilmeye layık değil.
    ben de öyle, sen de öyle.

    istisnalar kaideleri bozmaz. birkaç sevilecek insan var diye bu leş düşünceli canlıları sevecek değiliz.

    he saygımız sonsuz o ayrı bir durum.
  • yaşanan dönemin getirdiği moda..

    kim sevecek diye sorulmuş..

    insan sevmeyen kediye köpeğe yanaşıyor.. bizler sevdiğimiz hayvanlar tarafından seviliyoruz sadece.. hayvan bi lokma mama için sevinç debelenmesi yapıyor her sabah..
  • çünkü hepimiz bencilleştik
    istesekte istemesekte egomuzun ve benliğimizin kurbanıyız
    hayatımızı kendimiz için değil başkaları için yaşıyoruz
    ammaaa
    aynı zamanda öğreniyoruzda
    öğrendiklerimiz kadar da küçülüyoruz
    yani aşırı yüksek ego ile hiç var olmayan benlik arasında sıkışıp kalmış bir nesiliz
    bu yüzden bırak insanı, kendimizi bile sevip saygı duyamıyoruz bu karmaşa yüzünden