şükela:  tümü | bugün soru sor
  • hiç hak etmediği halde sevilen birine karşı söylenen kırıcı sözlerin ardından yaşanan histir.

    bu sözler özellikle gözlerin yerinden fırlaması, surat şeklinin acayipleşmesi ve vücut dilinin son derece gergin mesajlar vermesi halinde, bumerang gibi gerisin geriye dönerek söyleyen kişinin bizzat kendisini yaralayıcı bir nitelik kazanabilir. "öfke baldan tatlıdır." demişler. öfke anında sarf edilen zehir zemberek acı sözler, ortalık sakinleşince bütün rezilliği ile kulakta çınlamaya ve yavaş yavaş “yahu ben ne yaptım, nasıl söyledim bu sözleri ona?” sorusu tırmalamaya başlar. ve aslında hiç de o kadar celallenmeye gerek olmadığı, ağızdan nasıl olduysa çıkan o sözlerin hiç de yenilir yutulur bir yanı olmadığı gün gibi ortaya çıkar.

    tabi sonunda özür filan dilenir. belki karşı tarafın gönlü alınabilir. ama ağızdan bir kez çıkmış olup da insanın asla kendine yakıştıramayacağı sözlerin yol açtığı kendi içindeki tahribat kolay giderilebilecek cinsten değildir.

    gerçi normalde söylenmeyecek o sözler için aşırı uykusuzluk, yorgunluk, stres vb bir takım haklı mazeretler ileri sürülebilir. öyle de olsa kişinin bu durumda kendini affetmesi hiç de kolay olmayacaktır.
  • bunu okursan belki faydası olur (bkz: depresyondan çıkma yöntemleri)