şükela:  tümü | bugün
  • bazen insan zihninde gerilere, çok gerilere gider. ve belli bir an öncesini hatırlayamaz. o an sınırdır ve o sınırı geçemeyiz. peki nerede o sınırın ötesi? en önemlisi doğduğumuz an nerede. en unutulmayacak an, en önemli an nerede?

    tanım: kafama takılan konudur. herhalde bir gün fazladan tatil yaramıyor insana.
  • bütün biyolojik gelişim kaynaklı imkansızlık kısmını geç, algısal olarak mümkün olmayan durum.
    zihnin, duyuların mükemmel çalışıyor varsayalım. düşünsene bambaşka bir boyut açılıyor sana hiç bilmediğin bir sürü duyu verildiğini düşün. düşünemezsin ki kimse düşünemez. şimdi sana birşey hayal et desem gördüklerinin, duyduklarının, dokunduklarının, kokladıklarının bir şekilde varyasyonunu düşüneceksin. bir renk söyle ki dünyada olmasın desem dünyadaki renklerden biriyle tarif edeceksin onu da. bir yaratık anlat desem, yüzü şöyleydi gözleri böyleydi diyeceksin, 6 kolu 15 ayağı vardı diyeceksin. ama illaki göz diyeceksin, yüz diyeceksin, kol diyeceksin vs. yani var olanla anlatacaksın.
    işte bebek için de durum bu bence, hayaline sığmayan bir gerçeklikle birden baş başa kalmak..
  • muhtemelen ölümden önce yaşadığın en büyük travma olduğu için hatırlamıyor olabilirsin.
  • doyduğu anı hatırlamaması ile bağlantılıdır.
  • unutturma meleklerinin doğumumuzdan hemen önce gelip üst dudağımıza dokunup unutmamızı sağlamasından kaynaklanıyordur. üst dudağımızın ortasındaki çukurluk bu yüzdendir.
    (bkz: mr nobody)
  • http://www.kigem.com/…ci-hafiza-icin-sinir-yas.html

    konuyla alakalı bir yaza arkadaşımızın tavsiyesiyle okudum. aydınlandım diyebilirim.