şükela:  tümü | bugün
  • benliğini kaybettiğinde ortaya çıkan hadise. o artık kendisi değil, dönüşmek istediği kişi olmuştur fakat büründüğü kişi aslında ona yabancıdır. insan bir nevi kendisini yitirir, aynı bedende farklı bir ruhu konuk etmiştir. mutsuz olma süreci tam da bu noktada başlar...
  • kendinden bir şey olmayacağının farkına varıldığında icap edilmesi gereken eylemdir.
    hep aynı şeyleri yapıp farklı sonuçlar beklemek aptallıktır.
    bir de heraklitos amcanın bir lafı vardı;
    “aynı ırmakta iki kere yıkanamazsın” diye.
    her şey değişir, sen kendinden uzaklaşırsın, eski hallerine uzaktan bakarsın, sadece kendini ne kadar boş yere yorup harap ettiğine üzülürsün.
    tabi bunları yaşamasaydın şimdi ki sen sen olur muydun, elbette hayır.
    yani şimdi ki aklım olsa geçmişte yaptıklarımı yapmazdım, geçmişte yaptıklarımı yapmasaydım şimdi ki aklım olmazdı.
    velhasıl kendinizden uzaklaşmaktan korkmayın, o kadar da kötü anlama gelmiyor bu.
    belki size iyi gelir.
  • herkesten uzaklaştım en çok da kendimden.
  • aşağı yukarı her gün sahile gidip bir iki saat kadar hafif rüzgar esintisinde adalardan gelen ışıkları izlerim, dalga sesini dinlerim.

    denizden gelen dalga sesini dinlemek zihnimi boşaltma ve görüş açımı genişletme konusunda benim için gerçekten etkili bir yöntem.
  • bugünlerde başkalarına vakit ayırdığım için yaşadığım durum.
    başkalarına önem verdikçe kendimden uzaklaşıyorum çünkü onların hayat ve fikirlerine dahil olurken kendimi dinleyip gerçek huzuru bulamıyorum.
    hep bir koşuşturmaca ve bir yerlere yetişme kaygısı.