şükela:  tümü | bugün
  • iyi olanları tenzih ediyorum ama genel olarak insan denilen canlı pek guvenilmeye gelmeyen, kötü düşünceleri iyi düşüncelerine baskın olan varlıktır.

    savaşlar, hırsızlık, tecavüz, hırs, kıskançlık, öfke ve bilimum örnekleri saymaya gerek yok herhalde.
  • gerçektir.

    sokaktaki hayvanı beslemek, sevmek, sıkıntı yaşayan insanlara yardımcı olmak, mecbur kalmadıkça kimseyi kırmamak gibi özellikler bence insanoğlunun sonradan "medeniyet" kavramıyla eşleştirip kazandığı özelliklerdir. gelgelelim, fırsatını bulduklarında özlerine dönerler. mesela bir miras paylaşımında son derece tokgözlü bir insanın aç köpeğe dönüştüğünü veya çok sakin, naif yaşayan bir adamın güçsüz biri karşısında aslana döndüğünü görmek çok olağandır.

    primatlar arasında yaygın olan şiddet olaylarına bakınca, onlarla neredeyse aynı dna'yı paylaşan insanoğlu denen zevata ait toplama kampları, tecavüz, ışid, atom bombası, akp, kapitalizm gibi şeylere şaşırmazsınız.
  • 'içgüdülerimiz olmasa kimse kötü, çıkarlarımız olmasa kimse iyi olmazdı' diye fısıldadı şeytan. ve ekledi; 'üstelik iyiler can sıkarlar.'

    (bkz: şeytan'ın fısıldadıkları)
  • fargo daki kötü adamlardan biri bunun altını çizmişti. 'sorun kötülerin olmasında değil nasıl olup da iyiler var olabiliyor?'
  • nefis' dir o, öz olsa yerinde duramaz dediğim tespittir. şeytanın oyunu yahut kandırmasıdır.
    (bkz: kandırıldık)
  • mitolojilerde iyi ve kötünün savaşını bilenler bilir.

    insan özünde tam olarak kötü ya da iyi bir canlı değildir. insan bir hamurdur ve etrafına göre şekillenir. çocuğunu bir terörist şeklinde de yetiştirebilirsin, bir katil, bir hırsız ya da yardımsever, iyilik meleği.

    iyilik ve kötülük içimizde ve kesinlikle bir savaş içindeler. kimin kazandığını bilmek için aynaya ve geçmişimize bakmamız yeterli.
  • (bkz: realizm)
  • evrimsel süreç denen bir şey var. kodlarda ne var? hayatta kalma, iktidar ve neslini devam ettirmek için çoğalma. yani bencillik, güç ve şehvet. bu içgüdüleri ne kadar kontrol altında tutamazsan o kadar kötüsün işte.
  • insanın özünde iyi veya kötü değil bencil bir canlı olmasi gerçeğinin sebep olduğu genelleme.

    evet insan bencildir ve kendini düşünmek doğasında vardır. nasıl ki nefes almadan yaşayamaz aynı şekilde kendi faydasını korumada da yaşayamaz bir insan.
    bu ise genel olarak insanların kendi çıkarını başkalarından üstün tutmasına sebep olur. yani insan artık kendi çıkarı için kimsenin hakkının önemli olduğunu düşünmez ve gasp etmeyi hakkı olarak görür. böylece insan artık kötü biridir.

    "peki ya iyiler? onları ne yapacağız? niçin ve nasıl varlar?" diye soruyorsanız doğru yoldasınız ama biraz daha düşünün. iyiler de aynı şekilde bencil oldukları için iyidir. kimse kimseye karşı sebepsiz yere iyi olamaz. toplumda genelde sevilen sayılan biri olmak için iyi olabilir insan. tanrı inancı varsa iyiliklerinden dolayı ödüllendirileceğini düşünerek iyi olabilir. bu yoksa bile yaptığı kötülükler ona vicdan azabı gibi şeyler yaşatıyorsa yine kendi huzurunu korumak için iyi olur. hatta bir annenin çocuğuna karşı yaptığı tüm iyilik ve fedakarlıkların sebebi de çocuğunu sevmesi ve onu kötü bir durumda görmenin onda oluşturacağı hüzündür. kendini bu hüzünden korumak için ona karşı iyidir.