şükela:  tümü | bugün
  • sosyal aktivitelerden nefret etmek. telefonla konuşmaktan, eve misafir çağırmaktan çekinmek. dertlerini insanlarla paylaşmaktan korkmak. insan yönetemeyecek şekilde pasif davranmak
  • insanlarla konusmak, bulusmak, program yapmak ve onlari dinlemek, onlara anlatmak gibi iletisim ve paylasim barindiran aktivetelerden yorulmak, tum bunlari yapmaya usenmek ve az biraz da kendi kendini eylemek ozlemi ile yapilan kovalamaca.

    cogu zaman bunu yapanin kotu durumda oldugunu gosterse de, bazen insanlar yalniz* daha mutludur, sakindir, huzurludur, sagliklidir, dingindir ve yaraticidir.*
  • bazen (bkz: en bi güzel) i.
  • kendini guvende hissetme ihtiyacindan ileri geliyo bence. kalabalikta yalnzi basina dolasmak, etrafina bakmak, koloniler halindeki gruplari gormek korkutuyo; bi body guard a ihtiyac duyduruyo, daha dogrusu tikky bi isim bulayim demek istedigime, hah body guard diil de soul guard ihtiyaci. yaninda biri oldumu ayni kafadan kacma gereksinimi hissetmiyosun insanlardan.
  • inanılmadığı zaman insanlardan kaçılır bence de. inanmadan birlikte olmak mümkün değildir çünkü. inanır görünmek insanlara ihanet değil midir ki? belki de bu ihanetin anlaşılmaması için kaçılır.
  • bazı dönemler yaşadığım ve yaşanılan durumdur.genel olarak rutin şeyleri yapmaktan bıktığınız ve çevrenizdeki insanlarıda hep aynı olarak nitelendirdiğiniz zaman onlardan kaçarsınız bu böyle hissettiğiniz zaman kendinize yapacağınız en büyük iyiliktir bazen yalnızlık insanı kendine geri kazandırır.
  • baslıca depresyon belirtilerindendir.
  • kaçtıkça kuytularına gizlendiğini, bir bir onlara maal olduğunu anlayamaz insan...bir kaçış vetiresi yaşamak ister sadece, kendi benliğin tatminsizliğinde, kendini aramaya koyuluyor insan...geçmişin karanlık perdesi gözünün önüne geliyor da onun rengini bir türlü seçemiyor ya işte öyle bir fark edememenin tecellisi...
    gönlünü alabildiğine yalnızlığa boyuyor insan, birilerinin köhne saltanatından kaçarak...kendi hesaplı davranışlarını başkalarının hesapsız sevgilerini yok sayarak. hesaba bindi mi her şey bir bir çözülüyor ardınca. aklına geleni de unutuyor insan, önünden kaçanı da, zamanı da...sadece kaçmak istiyor, kendi münzeviliğine...bir başına ve ruhuyla başbaşa kalmak pahasına...

    (bkz: yalnizlik)
    (bkz: bitmeyen ölüm isteği)
    (bkz: dizginlenemeyen ölüm isteği)