şükela:  tümü | bugün
  • yalaka,yağcı bir hayvan yerine, gururlu ve mağrur olanı secmek istemesinden kaynaklanır...
  • köpek denilen sadık dostumuzun en doğal ihtiyacı olan çiş ve kakasını yapabilmek için sahibine ihtiyaç duyması, bi çişini kakasını koyuvermek için karda kışta yorgun argın köpek efendiye tasmayı takıp gezdirmek zorunda kalınması; fakat kedi hayvanının banyoya leğen içine koyduğunuz kumunda kendi işini kendi görmesi, en doğal ihtiyacını kendi kendine görüp sahibine gereksinim duymamasından dolayıdır. piçtir miçtir ama sevimlidir de kerata. köpek de sevimlidir tabi o ayrı.

    ayrıca efendi falan da değildir bu köpek hayvanı. elinizin bir hareketirle fıttır fıttır koşar, koltuğa çıkar, masaya zıplar, çarpar, devirir, ortalığın .mına kor affedersiniz. oysa kedi öyle mi? kadi hayvanının en deli halini sadece lazerle oynatarak ya da önüne lastik top falan atarak görebilirsiniz. onda da ortalığı devirmez. öyle dikkatlidir ki fıttır fıttır koşar topun peşinden ama nasıl beceriyorsa hiçbir yere çarpmaz, yıkmaz, ortalığın .mına koymaz.
  • pisikoloji'nin ilgi alanına girmez, ama psikolojinin girebilir.
  • bazı durumlarda köpeklerin liderlik hiyerarşisine olan düşkünlüğünü yalakalık sanan ve günün sonunda açıkça hayvandan anlamayan insan seçimidir. bazı durumlarda dememin sebebi, kedi ve köpekler hakkında lüzumsuz karşılaştırmalar yapan ve de köpekler hakkında aslı astarı olmayan laflar söyleyen cahil cühela kişilere ayar vermek istememdir. yoksa köpekten çok kedi ya da at ya da kurbağa sevmekte elbette hiçbir problem yoktur. herkesin heyvan arkadaşı kendinedir.
    şimdi bu hayvandan anlamayan sözde kedisevere gelince: bir kere kediler ve köpekler ayrı ayrı mükemmel yaratıklardır, ve bunları karşılaştırmak hayvanları anlamamanın birinci göstergesidir. kedi kedidir, insan insandır, köpek köpektir, kaplumbağa da kaplumbağadır. bunların hangisi daha üstün (evet insan da dahil) hangisi daha iyi diye bir karşılaştırmaya giren kişi, bence kedi sahipliği yapmasa daha iydir. (kedi için tabii ki).
    konu olduğu için köpeklerden biraz bahsetmek gerekirse: batıda "insanın en iyi dostu" olarak literatüre geçmiş olan köpek hayvanı -- çoğu durumda -- illaki bir liderin ortamı organize etmesini sever. ha siz o lider olamayacaksınız, bunu da seve seve üstüne alır. doğu dünyasında ve bizim ülkemizde hepten aşağı görülen ve enayilik olarak kabul edilen bir değer olan "çete üyelerine/takım arkadaşlarına/grubuna/ailene/birlikte yaşadıklarına dürüstçe bağlı olmayı," yüksek tutulması gereken bir özellik olarak görmeyip iş yerinde bir yerlere gelmek için patronunun götünü yalayan elemanla, aman bana birşey olmasın diye politikacının kıçını öpen bürokratla karıştırmak gibi çok derin, çok kabul edilemez ve de ırkçılık olmasın ama - çok türk - bir hataya düşmektedir bu insan. ne olursa olsun ortağını satmamaktır köpek olmak; delikanlılıktır.

    ikinci olarak, köpeğin seni lider bellemişse, her zaman daha iyi bir lider olmanı bekleyecek ve seni de bu hale - istesen de istemesen de - getirecektir. her zaman bizi daha iyi insanlar haline getirmek isteyen bu harika varlıkları yalakadır, göt yalayıcıdır diye silip atan insan, bırak kedi sahibi olmayı karınca bile beslememelidir.
    buna ek olarak; köpek hayvanı özellikle yavruyken, daha önce belirtidliği gibi efendi falan değil, tam tamına ufak bir şeytandır.
    daha önce kedisi olmamış bir köpek sahibi olarak kedileri yeni yeni tanımaya başlıyorum; ve her geçen gün bu hayvanlara daha da hayran kalıyorum. ama bu hayranlığım doğada ayısından yılanına hiç bir hayvanın -- ki özellikle köpek gibi harika bir varlığın -- muhteşemliğini, farklı farklı özelliklerinde bizlere iyi olmayı, daha da insan olmayı gösteren yönlerini görmemi engelleyemez.
  • insanlarin sarilip uyunacak çomar dururkene dokunsalar parcalayacak pitbull necati'yi tercih etmeleri..gibi mesela.
    ha ama konumuz pic kediymis.. şero bir numaradir!!*
    (bkz: kotu kedi serafettin)
  • kedilerin gururlu kimseyi takmayan yapısından kaynaklanır. kopekte çok sadıktır o ayrı ama burda insandan bahsediyoruz, insan hep böyledir kendisini çok fazla seven birine kimseyi takmayan iplemeyen şerefsizin birini tercih ederler çoğunlukla. benim asıl kafamın takıldığı kedi-köpek tercihi değildir aslında evde çocuk besleyen zihniyettir. ne yapıyorsun ulen o çocuğu besleyip, şekilsiz cibiliyetsiz bir şey. halbulki kediler köpekler öyle mi? yakışıklı hayvanlar ikisi de.
  • aslen kişisel bir tercih bu. hayat da böyle kişisel tercihlerle şekilleniyor zaten ya, neyse.

    insan var, insan var. kimisi evde kedisinin bağımsız kişiliğini şirin bularak sahiplenip, bir yandan işyerinde patronuna yalakalık yapıyor, kimileri aynen kedi gibi, iş hayatında bağımsız bir rol edinip, işine geldiği, kendisine alan tanındığı sürece verimli oluyor. insan denilen mahlukat da kendini hayvanların tabiatıyla ilişkilendirdiği sürece, onlarla ilginç dostluklar kuruyor.

    sokak köpekleriyle şarap içmek gibi bir güzellik var hayatta, ama o ev köpeklerinin koruyucu kimliği, o otorite düşkünü yaratığın sahiplenilişi, hele o aslen otorite yalakası, ruhsatlı silahım ve köpeğim triplerindeki kimi köpek sahipleri... daha geçen gün kadıköy'de, sokak köpekleri üzerinde, rotweiler'ına parçalatma talimi yaptırmak isteyen bir malın, köpeğine yem olmaktan ucuz kurtulmuş bir insan olarak düşünüyorum bunları. bağırdım orada, trıs trıs kaçardım tabi o hırrlayan yaratıktan da, ama yine bağırırdım.

    efendim, köpek dediğiniz biraz alık bir hayvandır maalesef. bana köpek dediğimiz hayvan, hep southpark'taki polis şefini hatırlatır.

    ama olmaz, ayara ayar vermek lazım; kedileri köpeklerle kıyaslamak, köpek sahiplerinin tarihte kedileri cadı enstrümanı olarak görmesiyle ilişkili bir ayardır desek kesmez. illa ki, köpek de lazım denecek, ki evet köpek de lazım, köpekleri de seviyoruz kendi çapımızda. ama bağımsız kadını da seviyoruz, özgür kısrağını kaşağılayan filan bir haldeyiz. uğraşımız psikolojidir. başkasına saygı duydukça kendimize saygı duyarız.

    bu dağınık, gayet kişisel akıl yürütme sürecinin sonunda lafı toparlamak lazım. kadın olsam sawyer'a sabah akşam verir, jack'in suratına bile bakmazdım. o kadar alakalı yani.

    stop.
  • evcilleştirilmiş kurt yerine minyatür aslan tercihidir
  • gariban marjinalitesidir.