şükela:  tümü | bugün
  • serçelerde, güvercinlerde, göçmen kuşlarda ve hatta ineklerde bile manyetik alanları hissederek yön bulma yetenekleri olduğunu biliyoruz.

    peki insanların manyetik alanları hissetmek gibi bir yeteneği olabilir mi? beyinlerimizdeki ve kemiklerimizdeki manyetit ve gözlerindeki kriptokromdaki minerallerinin varlığını bilim insanları tespit edebiliyorlar.

    1980 yılında ingiliz zoolog robin baker bir deney tasarlamış bu konuyla ilgili. manchester experiments diye bilinen bu deney serisinde deneklerin kafalarının arkasına bir mıknatıs bağlanıyor ve evlerinin yönünü bulmaları isteniyor. kontrol grubuna ise manyetik özelliği olmayan bir metal bağlanıyor. mıknatıs bağlananların yön bulmada daha başarısız olduğu gözlemleniyor. ama sonraki yıllarda bu deneyi tekrarlayan araştırmacılar sonuçları teyit edemiyorlar.

    2006 yılında ise abd arizona'da steve haworth isimli bir vücut sanatçısı quinn norton'un yüzük parmağına nadir bulunan doğal bir manyetik madde yerleştiriyor. quinn norton bu parmağı ile kablolardan ve elektrikli aletlerden geçen manyetik alanları bir gıdıklanma şeklinde hissedebildiğini söylüyor. asıl fikir parmak uçlarımızda çok yoğun sinirler bulunduğu için manyetik alandaki en küçük hareketin bile beynimize iletileceği.

    belki doğru tasarlanmış bir manyetik implantla önümüzdeki yıllarda bizler de kuşlar gibi yönümüzü bulabiliriz. hatta dünyanın manyetik haritasını güncel olarak bu implanta yükleyerek yaklaşık yerimizi dahi kestirmemiz mümkün olabilir. şehirlerin dışında çalışmalar harita uygulamalarından, hantal ve şarjı biten gps cihazları yerine bir kaç mikronluk bir aparat kullanmak çok mantıklı değil mi?

    kaynak: bbc