şükela:  tümü | bugün
  • --- spoiler ---

    insanların büyük bir çoğunluğu yaşamlarının belli dönemlerinde intihar etmeyi düşünmüşlerdir. çünkü insan, her zaman ölümü ve ölümden sonrasını merak etmiştir. bundan dolayı, kendi hayatına kendisi son vererek bu merakını tatmin edebileceğini düşünür. böyle bir düşünce, insanın zihinsel faaliyetlerinin bir sonucudur; anormal birşey değildir. bu tür düşünceleri kafalarından geçirenlerin büyük bir bölümü bunu uygulamaya geçirmeyerek, sadece düşünsel alanda bu eylemi gerçekleştirerek ölümlerinden sonra nelerin olabileceğini tahmin etmeye çalışırlar.
    --- spoiler ---

    (bkz: intihar kategorileri)
  • bunu psikolojik teori alt yapılarıyla açıklamak isterdim fakat yorgunluk, özellikle de gerçekten neden dolayı yorgun olduğunu bilmemek, üstelik güzel bir hayatının olması sebebiyle bu düşüncenin varlığını sürdürmesinin vicdanı yükü...

    çok fazla yaşanmaya değer birşeyler kaldığına inanmazsınız. hala seviyorsanız aileniz ve birkaç dostunuzun üzülmemesini istersiniz.

    hayalleriniz yoktur, hiçbir şey heyecanlandırmaz artık sizi. bir amacınız yoktur.

    ergen gibi düşündüğünüzü farkedersiniz fakat hiçbir yere gerçekten ait olmadığınız hissini altına ezilirsiniz.

    işe gidersiniz ya da okula ama olmanız gereken yer orası değildir. neresidir o da tam olarak belli değildir. aslında yoktur öyle bir yer.

    yukarıdan bir el, bir şans, bir fırsat istersiniz. tutunacak, tutunmaya değer tek birşey. bulamazsınız.

    gözleriniz artık yarı açık yarı kapalıdır, uykusuzluk omuzlarınızda tonlarca ağırlık yapar. herşey son bulsun istersiniz.

    yatağınızda sağa sola dönerken bir tabanca hayal edersiniz ya da pencereden aşağıya süzüldüğünüzü. huzur hissedersiniz, herşey bitmiştir hayal dahi olsa.

    bir kez bile olsa, bu kendi cenazeniz bile olsa değerli olduğunuzu hissedersiniz.

    yetmez hiçbirşey, bitmez bir acı içinizi yakar. geçmez. yaşatır ama yaşıyor demeye utanırsınız.
  • intihar ve özellikle şair/yazar intiharları hakkında yazılmış en kapsamlı makale de bilimsel teorileriyle özetlenen yok olma biçimi.
  • çocukluğumdan beri var olan, bazen arkalara gizlenirken çoğu zaman yazın ortaya çıkan duygu. ergenken birkaç başarısız denemem olmuştu ve hepsi yazındı. yıllardır bu yaz kadar yoğun gelmemişti. günlerdir müthiş bir yalnızlık duygusu, sürekli burun ucumun sızlaması ve kendimi eve kapatma şeklinde kendini hissettiriyor. türkiyenin en güzel şehirlerinden birindeyim ve bu durumu daha da zorlaştırıyor.

    sabah annemin çık artık evden ısrarına dayanamayıp bir plaja geldim. insanlar grup halinde ya da iki kişiler, ben tek kişiyim deyince en arka sırada bi şezlong verdiler:) şu an, buracıkta ölsem ve sizin yüzünüzden desem beach çalışanlarına. son şakamı yapmış olurdum di mi?

    uzun süredir hiç bu kadar yakın olmamıştım ölmeye. aklımı koruyamıyorum sanırım. 2 milyonluk şehirde nasıl bu kadar yalnız olabilirim aklım almıyo.
  • biraz zaman geçince genellikle bu düşünceden vazgeçilir.
  • insanın içinde hep vardır.
    ama biraz daha zaman geçsin, onu halledeyim, bunu da bitireyim derken bi bakmışsın ömür gerçekten bitmiş.
    dünya işleri alıkoyar insanı.
  • oğuz atay'ın şöyle özetlediği düşünceler.

    "ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. küçük oyunlar istemiyorum albayım."

    şimdi buradan oyun oynamayın gidin kendinizi öldürün çıkaranlar olabilir o yüzden uyarayım, yok öyle bir şey!
  • saçmalıktan başka hiç birşey değildir. yaşamak için yüz binlerce organ nakli bekleyen ve türlü hastalıklarla mücadele eden insanları düşününce saçmalık olduğunu tekrar tekrar söylemek zorundayım