*

şükela:  tümü | bugün
  • çok küsel bi sahne... oynanan oyunlardan bi saat önce büyük tiyatordan irfan şahinbaş'a servisler war... şu sıralar ghetto oynuo, uzn zmndır oynuo... o da küsel oyun...
  • ostim tarafinda, toptancilar sitesinin icerisindeki devlet tiyatrolari kompleksinde bulunan super guzel sahne, salon salomanje.
  • hayvan çiftliği gibi bir oyunu seyretmek için ideal bir sahne
  • klasik italyan sahne'nin kısıtlamalarının olmadığı, oyuncuyu daha özgür kılarken, izleyiciyi oyuna daha çok yaklaştıran, oyun seçimlerinin de genelde bu mantık üzerine yapıldığı, açıldığı günden bu yana adt'nin en iyi repertuarının sergilendiği sahne. özellikle erdal kucukkomurcu'lü woyzeck mükemmeldi.
  • ankara'dadir bu arada.
  • ankarada gimat icerisinde bulunan ulan burada tiyatro olmaz yanlıs geldik heralde sozleri ile varılan tiyatro.
  • opera'nın önünde servis kalkardı vakti zamanında. külüstür bir mercedes otobüs ile sahneye gidilir, oyun izlenir ve aynı servisle ıkış tıkış şekilde yine ulus'a dönülürdü.
  • devlet tiyatrolarının ankara'da macunköy'de bir atölye sahnesi vardır. o da irfan şahinbaş atölye sahnesidir. dört tarafına seyircilerin sıralanabildiği ve sahnenin ortada olduğu; seyirciyi içine alabilen ve üç boyutlu bir seyir sunabilen bir sahnedir. en son getto adlı oyunu seyretmiştim bu sahnede.
  • atölye sahnesinde izlenen oyunların tadı bambaşkadır. diğer sahneler gibi net bir seyirci- sahne ayrımı yoktur. seyirci çoğu zaman oyunun bizzat içinde hisseder kendini. oyuncular bazen önündeki sahnede, bazen arkasında, bazen tepesindeki platformda, bazen yanıbaşındaki merdivende oynar. sahnenin içinde yer alıyormuş hissi çok farklı bir tat verir izleyiciye. atölye sahnesinde hiç oyun izlememiş olanlar bu deneyimi mutlaka yaşasınlar derim.
  • sahneden aşşağıda (sanatın yüceliğine yaraşır!), nizami şekilde efendi efendi oturduğum o soğuk koltuklarda her daim hissettiğim o izleyici olma durumunun bittiği, sanatçının sanatını sahneye hapsetmesinin ortadan kalktığı, oyunun paylaşıldığı mekan.