şükela:  tümü | bugün
  • cahit ırgat'ın bir şiiri:

    ben ben değilim artık ben
    inan bu son gülüşüm
    toprağa gömülüşüm
    sana çiçek vermemden.

    el tarlasında kırıldı beden
    mezar bu fabrika, bu urba kefen
    ben ben değilim artık ben
    soyulmuşum.

    boşa işlemiş zaman
    bankalar kurulmuş sırtımdan
    dir dünyayı tırman tırman
    koşulmuşum.

    boşa dönmüş değirmen
    ben ben değilim artık ben
    dünya kara kapkara
    yanmış yenmiş etimden.

    kutsal yürek tutuşmuşum
    gün kıpkızıl bir yara
    ben ben değilim artık ben
    umut gülüyor çocuklara.

    içten içe yanan yarın
    çığlık çığlığa yaralıların.
  • bu şehrin mahzenleri
    irin kokar, kan kokar.
    şehrin mahzenlerinde,
    cinayet var, ölüm var.

    anne girmem bu oyuncak dükkanına
    orda toplar, tayyareler, tanklar var.

    seviyorum soğut dalı atımı
    tekme atmaz, ısırmaz.
    ben yaşamak istiyorum,
    bir ağac gibi,
    serile serpile, boylu boyumca.
    karınca kararınca değil ama.

    anne girmem bu oyuncak dükkanına
    orda toplar, tayyareler, tanklar var.

    (bkz: cahit ırgat)
    (bkz: bu şehrin çocuklarına ithaf)