şükela:  tümü | bugün
  • cok cali$an insanlar, kendini i$ine adami$ olanlar* ve aslinda cali$an herkes icin gecerli olan olgu. sadece i$yerinde olmamak ve/veya cali$miyor olmak anlamina gelmeyen, kafanin da tamamen i$ten uzakta oldugu o kisitli anlari ifade eden soz obegi.
  • "hayattan işi çıkar geriye ne kalır?" şeklinde bir soru yardımıyla cevaplanacak durumdur. ancak insan yeri gelir bu soruyu kendine bile sormaktan korkar. çünkü işiyle özdeşleşmiş bir insan için iş dışındaki hayat, hiç içinde bir hayattır.

    kendi suyunda bekletilir, mesai saatleri içinde tüketilir.
  • ensesi kalın bazı işverenlerin yaşayamadıkları şeydir.

    bazen acıyorum bu profildeki adama. sabah er gelir akşam geç çıkar. deri kaplı koltuğunda otursa da her saniyesi stres doludur. maaş verdiği elemanı bile kendisinden daha özgür ve mutlu yaşar.

    bazen de ister istemez düşünüyorum başka insanların da ekmek yiyebilmesi için böyle adamlara ihtiyaç var. bol para kazanan ancak zevk ve hobi sahibi olmayan adamlar. sabah akşam işe konsantre olsun, işini ilerletsin ve böylelikle daha çok eleman çalışabilsin yanında. işte denge bu.
  • neredeyse her gün içmek
    ve o sırada nette takılmak.çoğu kez müzik dinlemek
    işte sızıp uyuyana kadar boktan şeyler uğraşmak.
    denk gelirse birileriyle bir yerlere gitmeler var biraz da.
    iş dışındaki hayat, iş hayatından daha sikimsonik.
  • benim için bunun hesabını yapmak iç karartıcı. şöyle ki;

    eve git 7, spor yap 8, duş ve yemek 9. sabah 7'de kalkacak bir insanın 12'ye kadar oturabileceği düşünüldüğünde eline kalan vakit 2 ya da 3 saat. hadi sporu ve yemeği de bu vakte dahil edeyim. 24 saatlik zaman dilimi içinde kendine ayırabildiğin vakit yalnızca 5 saat.

    bu yüzden serbest çalışan, akademisyenlik, öğretmenlik gibi meslek gruplarına çok özenmişimdir. gün boyunca kendine zaman ayırabildiğin, kendine bir şeyler katacak vakit bulabildiğin bir iş gerçekten büyük şans.