şükela:  tümü | bugün
  • ilkokuldayken tel ve ipten tavuskuşu yapmak, halı dokumak, örgü örmek, seramik hamurundan vazo, peluş kumaştan tavşan yapmak gibi çeşitli tuhaf aktiviteler öğretilen derslerden biri.
    ortaokulda ev ekonomisi isminde kendi gibi bir başka abuk derse dönüşürdü bizim zamanımızda..

    bir de iş teknik vardır ancak bu ikisi birbirinden farklıdır ve karıştırılmaması gerekir.
  • (bkz: mba)
  • ortaokulda kaldığım derstir kendileri. karneye bakıp '' iş eğitimi 1'' yazısına bakıp bakıp ağlıyordum. yani hangi insan evladı iş eğitimi dersinde öğrenci bırakır ki. sonra da öğrenciler neden saygısız oluyor? yolda kaldırımda gördüğüm iş eğitimi hocasına selam dahi vermiyordum. şimdi yaş ilerledi, arkadaşlarımın çoluğu, çocuğu oluyor. geçenlerde karşıma çıktı, istanbul'un yüzölçümü küçük heralde yada karma bana birşey anlatmaya çalışıyor. çok tereddütte kaldım selam versem mi? vermesem mi? diye. ben dilemmada kalırken, hoca kaldırımdan adeta ceylan gibi süzülerek yolun karşısına geçti bile. şimdi düşünüyorum da iyi ki selam vermemişim. belki de beni hatırlamayacaktı bile. bu da böyle bir nacizane anımdır.
    siz ki iş eğitimi hocası olursanız, sakın öğrenciniz, bir haftada bitirmesi gereken ödevi on dakikalık teneffüste yaptı diye dersten bırakmayın.
  • bu ders iş teknik ve ev ekonomisi şeklinde ikiye ayrılırdı. sınıf da çoğunlukla ikiye ayrılırdı bu olaya bir tepki olarak tabi ki. iş eğitimi ise bu iki dersin birlikte oluşturdukları voltran'a verilen isimdi. karnede ders iismi ş eğitimi olarak geçerdi. iş teknik derslerinde, ders adına iş eğitimi deyince hocadan azarı işitirdik.

    (bkz: hey gidi)
  • iş eğitimi ödevlerini hep anneme yaptırırdım, utanmadanda buyrun hocam annem bayağı uğraştı falan derdim.

    bir gün hoca dayanamayıp güzelce "thoryumcum* neden dersime hiç önem vermiyorsun?" gibi bir soru sordu, bense sınıfın en cool* elemanı olduğum için "hocam ben sizin dersinizin bir matematik kadar önemli olduğunu düşünmüyorum" dedim.

    sen üniversite kazan, 4 sene oku, kpss gibi onca engeli aş, öğretmen ol, 15 yaşındaki bir bebe diplomanı tanımasın ve gözünün içine baka baka sen bir hiçsin desin.

    yaptığım terbiyesizliği seneler geçsede hala unutmadım, umarım öğretmenim unutmuştur...

    şimdiki aklımla; iş eğitimi yararlı bir derstir.
  • yufkadan nasıl gözleme yapılırı uygulamalı olarak gösteren, adeta zamansız bir yerli malı haftası havası estiren dersti vakti zamanında.
  • turkiye cumhuriyeti nin bütün milli eğitim idea sını bünyesinde toplamış bir bir dersti kanımca. düşüncede iyi, uygulamada boktan.
  • sabuna toplu iğne saplamak, plastik bir halkaya yün ip dolamak, cama guaj boya ile resim yapmak ve bunlara benzer bir sürü el sanatı isteyen ders. maddi durumu iyi olmayan ailelerin çocuklarına acı çektirirdi.
  • alçı boyama; basit elektronik devreler ile garip şeyler üretme; külotlu çoraplardan çim adamlar, kartondan fotoğraf çerçevesi, bilimum malzeme ile silikonu bir araya getirip ev süsleri hazırlama; saksı süsleme gibi enteresan bir dersti. ortaokulda kıbrıs'a gittiğimde tarım dersi aldıktan sonra iş eğitimi dersine bir daha da rastlamadım. yaşıyor mu acaba bilemiyorum. saçmaydı, ama öğrenciler seviyordu yanılmıyorsam.
  • 2000'lerde bir ara adı teknoloji ve tasarım olmuş galiba.