şükela:  tümü | bugün
  • kapitalizmin temel bir sınıfı ve burjuvazi'nin klarşı kutbu. işçi sınıfını meydana getiren işçiler, üretim araçları üzerinde mülkiyet hakkına sahip değildirler; sadece üretim araçları üzerinde kapitalist temellük hakkına sahip kimselere satmak zorunda oldukları iş gücüne sahiptirler.

    işçiler, kapitalist sınıf karşısında şeklen hür görünmelerine rağmen, aslında hür değildirler. kapitalist üretimin doğrudan doğruya üreticileri olan işçiler, üretim prosesüsü içinde kol işçiliği yaparlar ve sosyal zenginliğin en önemli kısmını üretirler. işçi sınıfı, kapitalizmde hakim sınıf tarafından sosyal bakımdan sömürülür, politik bakımdan ezilir, ideolojik bakımdan ise hakim sınıfın ideolojisinin baskısı altında tutulur. marksisit teoriye göre; marksist teorinin gelişmesi ve proletarya politik organizasyonlarıyla birlikte, işçi sınıfı, "kendinde sınıf" durumuna gelir; tarihi görevinin bilincine varır; sömürünün ve savaşın mevcut olmayacağı bir dünyayı, gerçek insani toplumu mücadelesinin amacı olarak alır. kapitalizmden sosyalizm'e geçişle birlikte, işçi sınıfının mahiyeti de değişir. işçi sınıfı, bu dönemde iktidara geçer; topluma önderlik eden sınıf durumuna gelir ve sömürülen bir sınıf olmaktan çıkar. bundan böyle işçi sınıfı proletarya değildir artık; bütün halkla beraber üretim araçlarının tasarruf hakkının sahibi olarak toplumu ve ekonomiyi yönetir, köylülükle ittifak içinde ve "entelegensiya" ile birlikte, sosyalizm'i kurar. işçi sınıfı, bu prosesüs içinde, bir sınıf olarak varlığının objektif ve subjektif şartlarını aşar.
  • attila ilhanın yazılarında belirttiği gibi enternasyonel işçi hareketini gerçekleştirip bazı çevrelerin baskısı altından kurtulabilmesi mümkün bir sınıf. zira buna izin verilmiyor. bazılarının egemenliklerini sürdürebilmeleri için işçi sınıfını sömürmeleri şart.
  • (bkz: proleterya)
  • dogu berlin teknik lisesinde okuyan, haylaz mi haylaz bir sinifin maceralarinin anlatildigi dort bolumluk film serisi.
  • paul lafargue nin, şöyle değerlendirdiği mesleki gruptur;
    "..ne var ki; işçi sınıfı, bütün uygar ulusların üreticilerini bağrında toplayan o büyük sınıf, bağımsızlaşarak insanlığı kölece çalışmadan kurtaracak ve insan - hayvanı özgür bir varlık durumuna getirecek olan işçi sınıfı, tarihsel görevini unutup içgüdülerine ihanet ederek, kendini çalışma dogmasına kurban etmiştir. cezası sert ve korkunç olmuştur. tüm bireysel ve toplumsal yoksulluk, çalışma tutkusundan doğmuştur."

    efendim; bakış açımızı varoluş sebebine fırlattığımızda, işçilerin yaşam koşulları hiçbir zaman salt kendi seçimlerine yönelmiş olmalarına olanak sağlamadığı gibi tam aksi durumda işçi=köle olarak da değerlendirmeye (dışı) maruz kalmamışlardır.
  • piramit tipi toplumsal yapı sınıflandırmalarında en altta yer alan çalışan gurubudur. temelde işçi sınıfı denilince, küçük sanayiiden dev işletmelere kadar oldukça geniş bir yelpaze içersinde yer alan mavi yakalı kol işçileri anlaşılır. türkiye özelinde işçi sınıfı; ne kelime anlamı olarak, ne de yaşam biçimi olarak 1960 ile 1980 yılları arasındaki kısa dönem hariç, hiç bir şekilde sanal olmaktan öteye gidememiştir. çünkü türkiye patron kılıklı işçilerle, işçi kılıklı patronlar arasında bocalayan garip bir ekonomik ve siyasi yapının esiridir.
  • türkiye'de ssk ile korunan bir sınıf insandır. *
  • türkiye'de bu meseleden karın doyuranların bazıları için*

    (bkz: alparslan ışıklı)
    (bkz: yıldırım koç)