şükela:  tümü | bugün
  • yarın itibarı ile 5. kez işe başlayacak olmama rağmen ilk kez kalbimi güm güm attıran eylem. tamamen değişik bir iş, yine bir şehir değişikliği, çok istesem de kendime çok güvenmediğim bir alanda oluşum derken dikkatimi dağıtıp rahatlamaya çalışsam da işe yaramıyor. bildiğin korkuyorum ben. umarım bu sefer herşey yolunda gider, çünkü ben artık kendi evrimim içindeki neolitik devrime geçmek istiyorum. devrim güzel şeydir vesselam.*
  • ilkokulda aşı sırasındayken sıranın giderek yaklaşmasıyla oluşan his, yeni işe başlanacak günün/saatin giderek yaklaşmasıyla oluşan hisle aynıdır(mış).
  • uzun bir aradan sonra tedirgin edendir.

    ama anne olmak nedeni ile uzun bir aradan sonra başlanıyorsa resmen acı verir, iç sızlatır, ağlatır. 7 ay dolu dolu birlikte olduğun kuzuyla bir anda çatırt diye ayrı kalmaktır haftada 6 gün sabahtan akşama kadar... ah bu mecburiyetler olmasa hiç başlanmayacak olandır. bir hafta sonra başlanacak o iş yerinde sabahtan akşama kadar kuzunun mis kokusu burnuna gelecektir. sesi kulaklarından gitmeyecek, gözler hep dolu dolu olacaktır. tuvalete kapanıp gizli gizli gözyaşları boşaltılacaktır. akşam olsun, lütfen mesai olmasın diye diye geçecektir bütün gün. kuzucuk evde beni aradığında, meme istediğinde, ağladığında ne yapacak diye içi yanmaktır. yarım kalmaktır.
  • yaklasik 5 seneden sonra benim de yeniden yapacagim sey.
    tiris tiris tirsiyorum evet ama bir yandan da cok istiyorum, fena bunaldim su anki isimde. :(
    umarim buradaki sikintim vs oradaki yeni ise baslama stresi arasinda coook pozitif fark olur. :)

    edit: tünelin ucu bombok bir yere çıktı. kariyerimin içine ettim.
  • bitirmenin yarısıdır. yani herhalde..
  • askerde kafam rahat olsun, dödüğümde hem uzmanlığımı hem performans primimi alırım diyerek 4,5 yıllık tazminatımı gömüp gittiğim, askerliğimin birinci ayında bir kısım, ikinci ayında ise kalan yan haklarımın sona ermesiyle faturalarımın kabardığını gözlemlediğim, ama gerizekalı gibi hala "olsun kafam rahat" dediğim, döndüğümde kıdem, performans, zam, yan haklar vb. herşeyin yalan olduğu, almadığım kıdem tazminatıma mı, primime mi yoksa uzmanlığıma mı yanayım derken hala çeşitli sebeplerle para kaybettiğim kabus gibi süreçtir. ayrıca iki ay sonra da düğünüm var gerçi ama olsun kafam rahat!

    (bkz: türkiye'nin telekomünikasyon devi)
  • son dakikada "lan acaba önceki işten istifa etmese miydim; keyfim de yerindeydi hani" demenizi sağlayabilecek eylem.

    yarın yeni işin ilk günü, bir bok yedik; allah sonumuzu hayretsin bakalım.
  • yeni işe başlamak harika bir şey, evet. hele de sektörde alanında en iyilerden birine girince, aman sabahlar olmasın. çok uzun zamandır bekliyordum bunu, güzel bir kariyer imkanı yakalamak için bildiğim tüm güçlere dua ediyordum. kpss beni mahvetmişti, bir türlü istediğim sonucu alamamıştım ve öz güvenim sarsılmıştı. güzel bir işe yerleşmek benim için bildiğin ütopya haline gelmişti.

    çok başarılı bir kuruma girdim. hem de mucize gibi. hayal bile edemezdim.

    ama içten içe beni kemiren başka bir duygu var, kimselere söyleyemiyorum, sanırım patlayacağım bir yerlere anlatmazsam.

    tembellik insanın en büyük düşmanı kabul, ama güzeldi. sabah istediğin saatte kalkmak, istediğin gibi takılmak, istediğini izlemek, istediğini yemek, canın isterse arkadaşlarına gitmek, hepsi çok güzeldi. parayı idareli harcamak zorunda kalıyordum ama özgürlük vardı.
    işe başlıyorum, teyzem arıyor “gelip kalsana bende biraz” diye, “artık kalamam teyze, iş başlıyor” diyorum. halbuki eskiden gider teyzemde iki hafta kalırdım rahat rahat, güzel vakit geçirirdim. akşam arkadaşlarımla plan yapardım, onlar çalışıyordu, ben rahattım. gene plan yaparım akşamları, ama çalışıp gideceğim artık, işten çıkıp.
    bu düşünce beni boğuyor. artık elimi kolumu rahat hareket ettirememe düşüncesi ürkütüyor. tabii ki çalışmam gerekiyordu, işe girebildiğim için çok şanslıyım. çok mutluyum. her şey harika olacak.

    ama o özgürlük… güzeldi. her zaman gülümseyerek hatırlayacağım. duygusal bir anımdayım, anılar, geçmiş falan… neyse. unut bunları ven. tekrarla, "iyi ki işe yerleşebildim, artık bir birey gibi hissediyorum."