şükela:  tümü | bugün
  • osmanlı'nın aslında seküler bir yapı olduğunu bilmeyen cahil beyanı. divan üyelerine bir bak bakalım kimler var ey evlad-ı osmanlı
  • (bkz: şerif hüseyin bin ali)
    (bkz: arap ayaklanması)

    işidi kuran ingiliz mareşal için de: (bkz: edmund allenby)
  • ışid dediğin osmanlı'ya da kâfir diyor, onu ne yapacağız? dediğim hede.

    sebep olarak da ne diyorlar biliyor musun? hadi gel sana söyleyeyim.

    ışid diyor ki, "osmanlı padişahları medine'de peygamberin kabrine mektup bırakırdı, mektupta da 'biz şuraya haçlılara harp etmeye gidiyoruz bize yardım et ey resulullah' yazıyordu. osmanlı bu yüzden kâfirdir."

    özetle, don't feed the troll. hadi canım. hadi.
  • dayandığı argümanlar kabaca kabul edilebilir ama nüansta osmanlı ile uzaktan yakından alakası yoktur. devlet-i aliyye'nin hukukundan ordusuna kadar sağlam bir nizamı vardır.

    osmanlı'nın hukuk sistemi örfi ve şeri hukuk olarak ikiye ayrılır. ayrıca gayrımüslimlerin kendi hakları da osmanlı hukuk sisteminde saklı tutulur. ışid'de ise sadece şeri hukuk vardır. kim olursa olsun bu hukuka göre hükmedilir.
    ordu ve savaş sistemleri de çok farklıdır. osmanlı birçok milletten müteşekkil, türk ordu sistemine dayanır. ışid ise tamamen arap ordu sistemine bağlıdır ve genelde arap olmayanlar yüksek rütbelere erişemez. bu cihetle ışid osmanlı'dan ziyade emevi hilafetine benzetilebilir.
  • - avrupaya ve batılı değerlere olan düşmanlık

    bu çok çok ciddi bir genel yanlış yargıdır. ülkemizin muhafazakarında solcusundan daha fazla vardır bu yanılgı. osmanlı kendini roma'nın devamı olarak görür. imparatorluğun temelleri doğu değil batıda atılmıştır. öncelikli amaç doğu değil batıdır. bunun sebebi tamamen dinle açıklanamayacak kadar çok batıyla iç içe siyaset gütmüş bir siyasi yapıya sahiptir. imparatoruna kayser-i rum lakabını uygun görmüş, başkenti istanbul'u uzunca bir süre resmi belgelerde be makam-ı konstantiniyye el mahmiyye olarak kullanmakta da sakınca görmemiştir. osmanlı insanımızın zannıdan çok daha fazla günümüz tabiriyle batılı bir devlettir ve batıya karşı tutumu düşmanlık değildir. kendisini batıyla düşman olarak görmeyecek kadar batıdan yukarıda konumlandırmaktadır. yeri gelince o batının siyasetine müdahele edebilmek için egemen devletlerin çoğunda olduğu gibi bir başka batı devletinin yanında olup desteklemeyi gayet olağan bir siyasi davranış olarak kullanabilmektedir. hele ortodokslara katolikler karşısında bizans'ın yapamadığı kadar güç ve güvence vermişliği bile vardır. bunu hristiyan aşkından yapmadı tabii ki ancak ışid'le kıyas gibi abuk bir durum söz konusu olduğundan belirtme gereği duyuyorum.

    ışid'in bırakın islam dışı devletleri bünyesinde barındırmayı selefelik hariç islami yorumlara bile kapalı bir yapısı vardır. buna karşılık osmanlı vilayet yönetimlerinde dahi bugün eşine rastlamanın mümkün olmadığı bir kozmopolit durum söz konusudur. vilayet meclisi üyelerinin içinde hanefi, şafi müftüler, ermeni, rum, süryani metropolitler ve hahambaşılar bulunurdu. bir hayal edin günümüzde böyle bir il meclisi ortamını.

    ordusunu alevi-bektaşi gelenekle kuran bir imparatorluğa sünnileri öne çıkarıp gerisine zulmediyordu demek büyük yanlış. en azından bunu ışid'in yönetim anlayışıyla benzer kefeye koymak büyük yanlış. devletlerde dini hoşgörü günümüzün büyük demokrasilerinde bile tam oturmuş bir düzene sahip değil. ticaretini yüzlerce yıl gayrimüslimlerin eline bırakmış bir devlet osmanlı. bunun karşılığında vergisini alır mıydı? alırdı tabii. dünya devletleri birleşip insan hakları evrensel bildirgesini imzalamayı hepi topu kaç yıl önce başarabildi?

    demiyorum ki osmanlı cennet gibi bir ütopik devlet yapısına sahipti. osmanlı özellikle halifeliğin alınmasından sonra monarşiden öteye geçip teokratik bir devlete dönüştü(bu halifelikten önce islam devleti değildi halifelikten sonra oldu manasında bir söz değil) ancak geçmişteki hiçbir devleti bugünün dine bakışı ve siyasetiyle denkleştirmek mümkün değildir. çünkü çok değil 50 yıl önceki devletlerin dine bakışı ve uygulamalarıyla bugünküleri denk tutmak bile mümkün değil.
  • (bkz: iq tek haneli)