şükela:  tümü | bugün
  • büyük hatalara sebebiyet veren durumdur. bununla ilgili iki kötü tecrübem var. kronolojik sıraya uygun olarak daha geçmişi paylaşacağım.

    küçükken bir akşam oturmasındayız yengemlerde ev kalabalık. uzaktan gelen yakın akrabalar hep birlikte oturuyoruz çaylı sohbet faslı var. ben de kuzenimle halıda oyun oynuyorum.

    ağabeylerimden biri babama dönüp ‘ yav ağabey şu köydeki meseleyi nasıl halledeceğiz?’ dedi. babam havayı boruya sıkıştırmamız lazım dedi. ne yapacaklarını bilmiyorum tek duyduğum kısım burası oldu bu beni hareketlendirmeye yetti zaten.

    saliseler içerisinde aklımın ucundan geçenler vay şerefsiz baba beni nasıl sıkıştırırsın boruya. beni boruya sıkıştırırsanız köyde ben ölürüm. o sıra arkam dönükken kalkıp babamın kucağına atlayıp yapıştırdım suratına ağır bir şamar. bir yandan gözyaşlarım da dökülüyor. ikinci şamarı atmaya çalışacakken annem beni çekip aldı. o sıra tabi kuzenim aval aval bakıyor. abim bir yandan gülüyor bir yandan kız seni değil havva. havayı sıkıştıracağız. ama iş işten geçti ben şamarı attım sakinleşmek bilmiyordum. babam çok sinirlendi muhtemelen, kötü bakıyordu ama ben de suçsuzdum. yanlış anlamıştım ama ailede adımı hep yanlış telafuz ettikleri için üzerime alınma durumum söz konusu oldu.

    bu olaydan sonra adımın önüne beton lakabı layık görüldü. hala aile içinde olur olmadık böyle seslenirler.