şükela:  tümü | bugün
  • hayatta en çok canımı sıkan şeylerin başında bu gerçek geliyor.

    yemeyi istediğim yemek miktarı ile normal kiloda kalmak için gerekli yemek miktarı arasındaki fark.

    kendimi bildim bileli böyleydim,ömrüm boyunca bunun sıkıntısını yaşadım.

    hemen her gün vicdan muhasebesi yapıp, genellikle canımın istediği birçok şeyi elemek zorunda kalıyorum.

    öğle yemeklerini yememek veya bir simitle geçiştirmek,iradeye ekstra yük olmaması için asla açık büfe yemek almamak,gece atıştırmamak için kendime dümenler yapmak vb.

    birkaç kere 10 ila 30 kilo arası kilolar verdim.
    son sefer hariç,her defasında bu kiloları geri aldım.

    istenilse kısa bağırsak sistemi ve hızlı metabolizma verilerek insan,çok daha fazla yemek tüketebilen,sırtlan gibi bir metabolizma ile yaratılabilirdi.

    ama bu şekilde dizayn edilen bir insan nesli,muhtemelen ilk çağlardaki avcılık/toplayıcılık dönemindeki kıtlıklardan kurtulamazdı.

    şimdi ise tarımsal üretim patlaması ve yüksek kalorili besinler sebebiyle bir kalori bolluğu yaşanıyor,buna karşın bizim,ilk çağlara nazaran masa başı işler nedeni ile kalori ihtiyacımız azaldı.

    insanların büyük çoğunluğu, bir by pass sistemi bulunsa kilolarca yiyecek tüketebilecek durumda ve bu yapılamıyor.

    kolay, sağlığa zararlı olmayan ve ortalama kilodaki insanlar için bir mide küçültme operasyonu da henüz icat edilemedi.

    bizlere,bu sıkıntıyı yaşam boyu çekmek kalıyor.

    modern çağın en büyük dramı budur.