şükela:  tümü | bugün soru sor
  • insanı nedense çok da rahatsız etmeyen durum. küfür ve türevi kötü sözlere hep karşı olmuşumdur ama yeri geldiğinde de (eğer ortam müsaitse) bazen insanın ağzından çıkabiliyor. (haa bu arada bunun aksini söyleyen kesinlikle yalan söylüyordur.) en kibar, nazik, hanımefendi/beyfendi olan insan bile yeri geldiğinde küfür edebilir. bu bir kusurdan ziyade bir ihtiyaç niteliğindedir. bir rahatlama, bir rehabilitasyondur küfür etmek ve karşıdaki kişi bunu duymuyorsa suç da değildir.

    bu ihtiyacı güzel dilimizin hakkını vererek gidermek ise bizim boynumuzun borcudur. şiveden, abartıdan ve hayvanlaşmaktan uzak olarak edilen her “kibar” küfür, kurduğunuz cümlenin iyi anlaşılmasında ve demek istediğiniz şeyi anlatmada size oldukça yardımcı olur.

    dilin en yalın ve doğal halidir küfür...

    ne demiş neyzen tevfik usta,

    yürü bre ehli deve endamını göreyim
    sensiz geçen gecelerin ecdadını sikeyim
    mecnun gibi top muyum bir am için öleyim?
    leyla'yı da sikeyim mecnun'u da sikeyim.
    bana yar olmayan karının izzetini itibarini sikeyim...
    yansın karıların alayı, su veren itfaiyenin hortumunu sikeyim.