şükela:  tümü | bugün
  • öncelikli hedefimdir.
  • önümüzdeki 10 yıl içindeki hedefim. öyle uzak bir yerlere gitmem gerek yok. ne bileyim ağva olsun, sapanca olsun mesela.
  • güzel iş fırsatları var evet doğru. yüksek maailı işlerde bulabirsin buda doğru. eğlenilecek yüzlerce yer manzarası harika yüzlerce yer ve hatta kıyısında çayını yudumlayabileceğin onlarca semtte var. ama bu trafikte bu kadar pislik insanın içinde yaşamakta var. pislik insan her yerde var ama bu kadarının toplandığı başka bir şehir daha göstermezsin bu kadara trafik çilesini gösteremeyeceğin gibi. ailene annene babana çocuklarına eşine köpeğine daha az zaman ayırmak zorunda kalacağında bir şehir gösteremezsin. bu kadar güvensizde bir şehir gösteremezsin. ben anadolunun büyük bir şehrinde deniz haricinde istanbuldan bir eksiği olmayan bir şehirde büyüdüm. öğrenci olarak geldim ve bu 5. senem. geldiğimden beri bu şehrin ne güzel neyini beğeniyorsunuz dediğimde aslında çok güzel bir şeyi farkettim. farkettiğim şey en az 1 sene başka bir şehirde yaşamamış sadece istanbulda yaşayan insanların burayı sevdiğiydi. şehir dışından gelenlerde ya gece hayatını yada daha rahat kafada insanların olmasını sevmişti. sosyolojik olarak istanbulda doğup büyüyen insanlar kültürel parçası olarak genlerinden öte burayı sevmişlerdi. onları buradan ayırmak ana babalarından ayırmaktı. en az 1 sene anadolunun büyük bir şehrinde yaşayan doğma büyüme istanbullu bir daha istanbuluna dönmeyecekti.

    not: yapılan genel söylemler ve düşünceler istana kişiler dışındadır.
  • arkadaşlarla geyik muhabbetinde sürekli dile getire getire içimde büyüttüğüm ve gerçekleştirdiğim eylem.planım en az 1 sene bunu devam ettirmek.gitiğim yer de havası deniziyle tamamiyle bir tatil yöresi.kabaca hesaplarsak bir beyaz yakalının 20 sene çalışmasıyla elde edeceği izin süresine denk geliyor.işler yolunda giderse hiç dönmem.beyaz yakalı köle kardeşlerim biraz büyük düşünün.burda gezen inekler gibi sizi her gün sağıyolar.ev araba kasıcağınıza insanlığınızı yaşayın.
  • haziran ayının başında siktir olup gitme eylemini, kasım ayı başında sike sike geri dönerek tamamlama işlemidir. 2002 yılında geldiğim şehr-i istanbul'dan 13 yıl sonra hayatımın boka sarması ve hayvan kalabalık şehrin adamın üstüne gelmesi sebebiyle, dost sohbetlerinin gerçeğe dönüştüğü andır istanbul'dan siktir olup gitmek. gitme kararını ne kadar çabuk alırsanız ve ne kadar hızlı harekete geçirirseniz o kadar acısız oluyor. siz siktir olup giderken insanlar size biraz kıskanarak, biz acıyarak bakıyorlar.

    çalışan kişiyseniz kariyeri.net'i açıp gitmek istediğiniz şehirlerde iş başvurularına bakmaya başlamak birinci adımınız. para sahibi insansanız ya da free lance çalışıyorsanız halen neden buradasınız, zorunuz ne lan sizin?

    bu işlem için yapılan en büyük eleştiri "abi sıkılmayacak mısın oralarda tek başına? ya da abi bu kadar imkan bırakılıp gidilir mi oralara?" oluyor. gideceğiniz yerde illa ki başka insanlarla tanışıp, kaynaşıyorsunuz. o yüzden sıkılma işini doğrudan kafanızdan silin (tek sorun çok yakın arkadaşlarınızı çok sık görememek oluyor ama yakın arkadaş dediğin zaten ya ziyarete geliyor, ya da sen ziyarete gidiyorsun.). bu kadar imkan bırakılır mı yaaaa yavşaklığı yapana kürekle girişin. sanki bana her akşam tiyatro, konser yapıyor şerefsiz. gideceğiniz yer yurtiçi ya da yurtdışı hiç önemli değil, dünyanın her yerine artık 24 saat içerisinde ulaşabiliyorsunuz. o yüzden istanbul'da olan önemli bir organizasyona planlı programlı bir şekilde her türlü gidersiniz ve tadına çok daha fazla varırsınız çünkü o iş için emek ve zaman harcamış olursunuz.

    istanbul'dan çıkıp başka bir yerde yaşamaya başlamak çok acayip, trafik diye bir derdiniz neredeyse yok, işten çıkıyorsunuz ve eve gittiğinizde halen vaktiniz ve enerjiniz oluyor. benim gibi sahil kenarında bir yere yerleştiyseniz, akşam yemeğinden önce denize girip, sabahtan beri mal mal ekrana bakmaktan ambole olmuş beynin nasıl rahatladığına şahit olursunuz. sahil kenarında değilseniz de illa ki bir yürüyüş ya da spor yapacak vaktinizin olduğunu göreceksiniz. ve eve gittiğinizde halen yemek yapıp, yemek için vaktiniz kalıdğına hayret edeceksiniz.

    değişikliklerin belki en güzel yanlarından biri de temiz hava, çok acayip bir duygu, sabah kalkıp camı açtığınızda toz egzoz gazı yerine baya baya temiz hava doluyor ciğerlerinize ve bu temiz hava için arabanıza atlayıp bilmem kaç km yol tepmenize gerek kalmıyor.

    peki hiç mi istanbul özlenmiyor, garip bir şekilde özlenmiyor, arada bir avm'ye gidip fast food tıkınıyorsunuz ve o kalabalığı, o aceleciği özlemediğinizi fark ediyorsunuz.

    sike sike geri dönme kısmı ise tamamen kişinin saf olması ve işverene gereğinden fazla güvenmesi sebebiyle oldu. s.tiğimin y.şakları ile yapmış olduğumuz iş görüşmesinde kurulan cümleler hiç olmamış gibi davranıp, bir de size yalan söylemeye başlayınca sikerler yaah diyorsunuz çünkü küçük yerlerin belki de tek sıkıntısı (ülkemizin istihdamı istanbul'a yığan hükümetler sözüm size) iş ortamı açısından çok bereketli olmamalarından ibarettir. benim götüm yemedi ama biraz cesaretim olsaydı orada biraz daha dişimi sıkıp başka bir iş kovalamak iyi olabilirdi (bu da böyle bir anımdır*) belki hemen değil ama 3-5 yıla kesin olarak gerçekleştireceğim 2.siktir olup gitme merasimimi.
  • bir terslik olmazsa bugun yapacagim sey.

    oyle yillarca yasamadim alti ustu 6 aycik. bu kadarcik bi zaman bile yetti bana tiksinmek icin. oyle uzak, sacma bi yerinde de yasamadim. merkezinde en guzel yerlerinden birinde denizin kenarinda yasadim. ama hic bir sey mutlu edemedi beni burda.

    bu salak yasam biciminde yillarimizi gecirecek kadar uzun omurlu varliklar oldugumuzu sanmiyorum.

    kiralar ve ev fiyatlari ucmus, her sey diger sehirlerden cok cok pahali, tamamen guvensiz bir sehir. trafik muhabbetine hic girmiyorum bile. varlik icinde yokluk cektiriyo insana.

    velhasil kelam, kiz arkadasimla beraber sanirim hayatimizin en dogru kararini verdik. kucuk ama guvenli, sakin, huzurlu en onemlisi insan gibi yasanan bir sehre gidiyoruz bugun. darisi isteyip de yapamayan suserlerin basina. bunu bir an once yapabilmek icin beklentilerinizi gozden gecirmenizi tavsiye ederim. eger beklentileriniz icin istanbul sart degilse bir dakika bile dusunmeyin cikin bu kaosun icinden. insan gibi yasayabileceginiz sehirlere gidin. korkmayin sevmezseniz geri donersiniz.
  • koskoca 9 yılın sonunda gerceklestirdigim eylem.

    aslında hep istanbul ya da izmir'de yaşamayı düşünmüştüm çocukken, beyaz yakalı olayim falan filan işte, burada yazan çoğu kişinin olduğu gibi. 3 bin lira ile ise gireyim sonra yukselirim tiri viri. biraktim.

    son is gorusmeme gittiğimde esenler'e indim ve aklıma gelen ilk düşünce "benim burada ne isim var aminakoyayim' oldu. otogari besiktasa yapsalar belki tasinmazdim*. ya da arabayla gitsem gorusmeye. ozlememisim ben o şehri. arkadaşlarımı, dostlarımı, besiktasi ve kadikoyu ozlemisim sadece. evimi bile ozlememisim. 9 yıl geçirdiğim ev. ozlememisim aga. düşün işte taşınırken eski kız arkadaslarimin evde unuttuğu yüzükleri vs buldum, tüm anılarım o şehirde, tüm eski sevgililerim o şehirde ama ozlememisim.

    metrobuse binen insanlari seyrettim. napiyorum ben diye kendime sordum. ne isim var benim burada ya hu. 3-4 bin lira para alacağım da 2 binini eve verecegimde olme essegim olme.

    döndüm geri edirne'ye. kendi isimi yaparım ya sokarim beyaz yakasına da cuma gecesi arkadaşlarla icmeyede.

    şimdilik kariyer hedefim 15 yıl çalışıp ızmir ya da balıkesir ilçelerine taşınmak. olmezsem herşeyi satıp siktir olup buradan da gideceğim. küçük bi bahcem olur, domates biber yetistiririm. ya da yunanistan. bulgaristan da yaşanmaz -yasadim-, yunan güzel. dil kursu arıyorum zaten yunanca ogrenicem. atina'ya tasinirim lan belki.

    hayatta hiç bir zaman modelle yatayim ya da ferrariye bineyim gibi bi hedefim olmadi. vizyonum yoktu zaten. ferrari alınır nedir lan ferrari. satip alırsın. modeline sokayim. et parçası.

    2 hafta oldu, yine tek basimayim ama sabah kalkıp metrobuse binmeyecegimi biliyorum ya, çok mutluyum lan. suriyeli yok apaci yok oh kebab.

    şimdi tek konu ne is yapacagimi bulmak kaldı. ithal kömür saticam millete ahahahah. ya da emlakçı olurum 60 a al 80e daya. başkasının yanında çalışarak para kazanilmaz; ev gecindirilir.

    bi besiktasim ve dostlarım kaldı. napalim gideriz istediğimiz zaman. istanbul uzak değil, giderim besiktasi ve dostları görmeye.

    güzel lan. kopegim yanimda. oradayken yoktu :/

    çok mutsuzmusum lan orada. ıyi oldu.

    ıyi oldu iyi.
  • hayallerim beni yalancı çıkarmazsa 2 seneye, bilemedin 3 seneye gerçekleştireceğim eylem.

    getir, yandex navigasyon, bitaksi, ibb cep trafik, mobiett gibi mobil uygulamaları da telefondan kaldırmak akabinde gerçekleşecek olay. bu tür uygulamaların hayatımızı kolaylaştırdığını düşünüyoruz çoğu zaman. ama hayatı sıkıcı ve çekilmez kılan değişkenleri hayatımıza dahil edip, bunlardan kurtulmak için kullandığımız uygulamalar çoğu...

    daha sağlam argümanlarım var kendimi ikna edecek istanbul'un gereksizliği ile alakalı. yazarım sonra.
  • kafama ciddi ciddi koyduğum eylem, fikir 2 yıldır gündemimde amma velakin son haftalarda daha bir baskınlaştı.

    ege veya güney marmara düşünüyourum. ne iş yaparım ne ederim hiç bir fikrim yok.