şükela:  tümü | bugün
  • mesleğimdeki insanlarla olan ortak ilgi alanlarımın azlığına bir tepki olarak tek başıma yemeye başladığım yemek. açıyorum önüme bir dergi, daha güzel sanki böyle.
  • asla yemediğim yemektir.

    ne kadar aç kalırsam kalayım ofise paket söylemem ve kendi masamda yemek yemem, yemem daha iyi yani.

    plaza ortamı da olsa ofiste yiyeceğim o sandvici binanın dışına çıkıp bir banka oturup yemeği tercih ederim.
  • (bkz: sardunya catering)

    yemekler sardunyadan olunca gayet güzeldir.

    tabi olay daha önce de bahsedildiği üzere bütçe ile de alakalı ama olsun.
  • çalışan kişi sayısı 3 olunca herkese bir köfte ekmek şeklinde olan menü.
    bazen kendimize küçük sürprizler yapıp dürüm söylediğimiz bile oluyor.
  • çok keyifsiz olur. zaten sabahtan akşama kadar ordasın, o minik arada da ofiste olmak sıkıcı. zaman az ama diyenler için de ilginç bir uygulama gördüm sebastian
  • dershanede çalışırken kantin yapardı yemeği. genelde mantı veya köfte olurdu. hiç de doymazdım. ay başı multinetler yatınca kantinci öğretmenler odasına gelip borçları sayardı. en çok borcu olana obezmiş gibi davranırdık. ne tuhaf günlerdi.
  • eğer yemek orada yapılmıyor da, bir yemek şirketinden geliyorsa genelde lezzetsizdir o yemekler. çeşitli atraksiyonlara iter insanı.

    çorbanın içine bulgur pilavı katıp, yine çorbalardan makarnalara soslar yapıyorum. hayatıma aksiyon, günüme renk geldi yemin ederim. her öğlen başka bir tat, başka bir heyecan.