şükela:  tümü | bugün
  • anlatmak istediğim şu;

    birine bir duygu besliyorsunuz ve o insana da hafiften belli ediyorsunuz bunu. o da sizi itiraf ettirene kadar size yüz veriyor, umutlandırıyor itiraf ettiğinizde de bundan tatmin olan egosuyla red cevabı alıyorsunuz.

    bilmiyorum sadece benim başıma mı geliyor bu ama hayatım boyunca bir kaç sefer başıma geldi bu benim.

    son olayı anlatayim
    yakın bir tarihte başıma geldi bu olay uzun zamandır tanıştığım birine bir şeyler hissetmeye başladım ve bunu saklamadım belli ettim anladığını da biliyor ona göre davranıyordum. ve gerçekten hal ve hareketleri umutlandıracak cinstendi ama net bir şekilde duygularımı belli ettiğimde "sana aşkınla mutluluklar ozaman. " diye bir geri dönüş aldım. ve o an resmen ağzımdaki lafı almayı beklediğini anladım. kadınlarla ilgilendiğim için normal olarak bunu hep kadınlardan görüyorum çevremdeki erkek arkadaşlarımdan böyle bir şey başkasına karşı hiç görmedim.

    şimdi soruyorum. kişisel egolar veya beğenilme isteği için bir insanı kandırmak, duygularıyla oynamak veya umut vermek normal bir davranış mı yoksa ben mi yanlış yorumluyor, paranoyak davranıyorum? fikrinizi merak ediyorum değerli sözlük sakinleri.
  • bunun bir de itirafı aldıktan ve reddettikten sonra;
    arkadaş kalalım diyerek sizi yedekte bırakan, ortamlarda "yha berkecan da bana yürüyo" egosuyla kasılan, size iyi davranarak işi düştüğünde zaafınızı kullanan bir üst modeli mevcuttur.