şükela:  tümü | bugün
  • gözler kapalıyken dinlemek çok sakıncalı iken ister istemez 1:30 da gözlerinizi kapatıp kendinizle başbaşa kaldığınız bünyeye zararlı the radio dept şarkısı.dinlemeye korkulanlardan hani.
  • intihar'dan sonra dinlecek bir sarki.. birak sonrasi dunyanin alevleri icinde kavrulsun..
  • az önce keşfettim ve dinlemekten kendimi alamıyorum, bu denli beni benden alan şarkı uzun zamandır dinlememiştim. yarın iş görüşmesine gidecem sabahın köründe, şarkıyı kapatıp uyumaya kıyamıyorum. bu ne arkadaş!

    http://www.youtube.com/watch?v=dtofku5bpgw
  • "person of interest"i gözümüzde başkalaştıran bir bölümde, 9. bölümün finalinde çalan enfes müzik. kulağa bir değdi mi loop'ta takılı kalabiliyor.
  • hastalıklı bir üçlemeyle tost yapıp adeta yediğim ruh sağlığı bozucu şarkı. şu parçalarla birlikte dinlenirse tadından yenmez.

    1- the radio dept - it's personal inkar
    2- mogwai - letters to the metro depresyon
    3- mogwai - does this always happen kabullenme
  • benim de ilk olarak person of interest'te duyduğum bu harikulade müzik tam bir başyapıttır. seneler seneler sonra bile bıkmadan dinlenebilecek ve her dinlendiğinde gözlerinizi kapattıracak bir sanat eseri.
  • ilk kez dinlediğimde the cure'un bu albümde * ne işi var dediğim şarkı. hani cure bile böyle bir cure şarkısı yapamaz.
  • 2006 tarihli the radio dept. albümü pet grief'in instrumental giriş parçası. johan duncanson mucizesi.

    piyanolu tekinsiz introsuyla, synthleriyle ve genel olarak üzerine sinmiş can yakıcı havasıyla, zaten ziyadesiyle güzel olan bütün the radio dept. şarkıları arasında dahi özel bir yere sahiptir.

    bir kaçıştır zannımca. tekinsiz başlamakla birlikte kırklı saniyelerde şarkıya bir masumiyet çöker. sonra güçlenir müzik. it's personal, cevaplanmak istenmeyen sorulara savrulan bir kaçış cümlesi olarak, synthlerin geldiği yerde "güçlüyüm" imajı vererek ama diplerde bir yerlerde, o piyano melodisi salınırken her şeyden korkmayı anlatıyor gibi. hakim karmaşada kendinin de göze çarpmayacağını, öyle bir köşede yaşayıp öleceğini tahayyül etmeyi şarkılaştırıyor sanki. işte o bahsi geçen köşede üç dakika otuz altı saniye (ve eğer başa sararsan belki sonsuza kadar).
  • üstteki yazar uğur derin dondurucu bile olsa imzamı atarım her kelimesine kadar. (imzam yok tavşan çizmeye çalışıyorum)

    her dinlediğimde 3.38 lik bir frekansa sokan allah mısın dedirten bir trd ses combosu.
  • gözler kapalı dinlendiğinde sizi uzayın derinliklerine savuran the radio dept. şarkısı.
    özellikle yolculuk esnasında veya uykusuz gecelerde spotify'da tekrarlama seçeneği açık olarak dinlenmesi tavsiye edilir.