şükela:  tümü | bugün
  • hidden curriculum adli eserinde okulun sadece cocuklara sosyal statusunu ogretmeyi ve ona uymayi saglayan bir aractan baska bir sey olmadigini savunur. illich'e gore okullar sadece egemen sinifin baski araclaridirlar ve ozgur iradeyi egemen kilmak icin mutlaka kapatilmasi gerekir. illich egitime degil ama egitim sistemine tamamem karsi bir kimsedir.
  • okulsuz toplum kitabinin yazari
  • 1926 yılında viyana'da doğdu.roma gregorian universitesinde ilahiyat ve felsefe eğitimi gördü.salzburg universitesi'nde tarih alanında doktorasını verdi.1951 yılında abd'ye gitti.new york şehrindeki irlanda-puerto rico dini bolgesinde yardımcı rahip olarak görev aldı.1956 yılından 1960 yılına kadar puerto rico katolik üniversitesi'ne rektor yardımcısı olarak atandı.1964 yılından beri özellikle 'latin america merkezli bir endustriyel toplumdaki kurumsal alternatifler' üzerine araştırma programları çalışmalarını yuruttu.
  • 2 aralik 2002 pazartesi gunu, 76 ya$indayken almanyadaki evinde olen yazar.
  • en önemli kitaplarını : the celebration of awareness, 1970; deschooling society, 1971 (okulsuz toplum, bilim ve sanat yayınları, 1985); tools for convivality, 1973 (şenlikli toplum, ayrıntı yayınları, 1989); energy and equity, 1974 (enerji ve eşitlik, pınar yayınları, 1990); limits to medicine: medical nemesis -the expropriation of health, 1976 (sağlığın gaspı, ayrıntı yayınları, 1998); after deschooling, what, 1976; the right to useful unemployment and its professional enemies, 1977; toward a history of needs, 1978; shadow work, 1981; gender, 1982 (gender, ayraç yayınları 1999); h20 and the waters of forgetfulness, 1986 (h2o ve unutuşun suları, afa yayınları, 1990); in the mirror of the past. lectures and addresses [1978-1990], 1992; ve in the vineyard of the text, 1993. illich’in ortak yazarı olduğu kitaplar arasında imprisoned in the global classroom 1976, disabling professions 1977, multilingualism and mother-tongue education, 1981; abc: the alphabetization of the popular mind 1988 ve blasphemy: a radical critique of our technological culture sayılabilir. ayrıca ivan illich’in ‘towards the history of needs’ kitabından bazı bölümler türkçe’de ‘tüketim toplumu’ adıyla pınar yayınları arasında yayımlanmıştır. pınar yayınları tarafından 1997 yılında basılan ‘profesyonellerin iktidarı’ kitabında da illich’in bir yazısı vardır. illich’in eserleri 25’ten fazla dile çevrilmiştir.
  • sanayi toplumunu, moderniteyi ve insanın kendi yarattığı araçların-kurumların içinde boğulmasını ağırlıklı olarak işlemiş, yeşil düşünce ve modern sistem eleştirisi konusunda günümüzde önemi unutulmakta olan pek önemli bir düşünürdür. sade yaşam ve gönüllü sadelik i de eserlerinde doğrudan işlememiş olsa da (ya da ben bilmiyorum) kendi hayatında uygulamaktan zevk almıştır. üç ekoloji nin ilham ve temel aldığı başlıca yazarlardan biri olduğunu itiraf ettiği zattır ayrıca.

    bi' de bonus niyetine,

    ümit şahin in blogundan, ivan illich'i alıntılayalım :

    insan bir kurumun kendisine veremeyeceği hiç bir şeyi düşleyemediği için her şeyi isteyerek boş bir güç geliştirmiştir. çevresindeki süper güçlü araçlarla insan, araçlarının aracı durumuna gelmiştir. o en eski günahları kovmak için kurulan kurumların her biri kaçınılmaz olarak, kendi kendine kapanan bir tabut halini almıştır. insanoğlu, pandora’nın saçtığı kötülükleri sokmak için yaptığı kutuların tuzağına düşerek kendisi o kutuların içinde kalmıştır. bu araçların çıkardığı tozdan dumandan ferman okunmamaktadır. ava giderken avlanmak, kendi kazdığı kuyuya kendi düşmek diye buna denir.
  • "...şimdiye kadar bildiklerimizin çoğunu okulun dışında öğrendik. öğrenciler de bildiklerinin çoğunu öğretmensiz, hatta öğretmenlere rağmen öğrendiler...okullar, öğretmenler için meslekler yaratır, öğrencilerinin onlardan öğrendiği başka bir şey yoktur."

    ivan illich, okulsuz toplum
  • "ihtiyaçların profesyonel tasarımla biçimlendirildiği bu çağın gelecekte bir gülümsemeyle mi, yoksa bir küfürle mi hatırlanacağını tahmin etmeye kalkışmak fazla iddialı olur. ama umarım ki, felekten bir gece çalmaya giden bir aile babasının tüm aile servetini bir anda yiyip bitirdikten sonra eve dönünce çocuklarına hayata yeniden başlamaları gerektiğini söylediği bir gece gibi hatırlanır."

    (bkz: işsizlik hakkı)
  • "neyin, kim için yapılacağına ve bu sürecin nasıl yönetileceğine karar verirler. hem bir şeyin ne olduğuna, hem ne yapılacağına, hem de kendi hizmetlerine ihtiyaç duyulmasının neden zorunlu olduğuna dair özel ve paylaşılamaz bir bilgiye sahip olduklarını iddia ederler. tüccarlar size stokladıkları malları satarlar. loncalar kalitesini garanti eder. bazı zanaatkarlar da ürünlerini sizin ölçünüze ya da beğeninize göre hazırlarlar. oysa profesyoneller, size neye ihtiyacınız olduğunu söylerler. reçete yazma gücünün ellerinde olduğunu iddia ederler. sadece neyin iyi olduğunu ilan etmekle kalmaz, neyin doğru olduğunu da takdir ederler. profesyonelin alameti ne maaşı, ne aldığı uzun eğitim, ne yaptığı hassas iş, ne de sosyal statüsüdür. maaşları düşük, ya da vergilerle kuşa çevrilmiş olabilir, eğitimleri yıllar sürmemiş ve birkaç haftaya sıkıştırılmış olabilir, sosyal statüleri en eski mesleğinkine yaklaşmış bile olabilir. profesyonelin otoritesi sayılabilecek olan şey, bir kişiyi müşteri olarak tanımlama, o kişinin ihtiyacını belirleme ve o kişiye bu yeni toplumsal rolü tarif eden reçeteyi yazma yetkisidir. modern profesyonel, eski zamanın fahişelerinin tersine, başkalarının bedavaya verdiği şeyi satan bir kişi değildir, bunun yerine, neyin satılması ve bedava verilmemesi gerektiğine karar veren kişidir."

    (bkz: işsizlik hakkı)
  • "eşit eğitim fırsatı, gerçekten de, hem arzu edilebilir hem de uygulanabilir bir amaçtır. fakat bunu ancak zorunlu okullaştırma ile mümkün saymak; kurtuluşu, kiliseyle karıştırmak anlamına gelmektedir. okul, modern proleteryanın dünya dini haline gelmiş ve teknolojik çağın fakir insanları için faydasız kurtuluş vaatlerinde bulunmaktadır."