şükela:  tümü | bugün
  • tadashi suzuki'nin anton çehov'un aynı adlı eseri üzerine kurguladığı ve yönettiği oyunudur. onbeşinci uluslararası istanbul tiyatro festivali'nin konuğu olan oyun başarılı kurgusu ve sahnemesiyle dikkat çekti ancak zannedersem kurgunun herkesçe anlaşılabilmesi açısından oyundan önce bir metin dağıtıldı. japonca sahnelenen oyun süresince, senkronu kaçmış rezalet çeviriye rağmen, japon edebiyatının, ve dahi kültününü, latin kültürüne ne denli uzak olduğu algılanıyor ve de anlatılmak isteneni bambaşka anlama riski doğuyor. alttaki metin bu açıdan anlamlı ve doğrulayıcı nitelikte.

    suzuki, bu oyunda karakterlerini, ivanov ve anna hariç, tekerlekli sandalyelere oturtarak, insanların ön yargılarını ve tutucu fikirlerini yansıtmayı amaçlamıştır. ivanov, çöküş sürecindeki ana karakterin eleştirisini ortaya koyar. onun dünya hakkındaki görüşlerini dile getirir. sahneye hakim olan beyaz renk insanların yabancılaşmasını ve varlığın anlamının kayboluşunu sembolize eder. ivanov, çöküş sürecinde bir insanın iç dünyasını yansıtır. kahraman kimi kez kendinden kuşku duyar, kimi kez kendine güven tazeler. yönetmen oyun kahramanının çevresine bakışını, duygularını inceler.

    sahnede sadece iki kişi vardır: ivanov ve anna adında bir kadın. diğerleri ivanov'un hayal gücünün ürünleridir; sepetlerde yaşayan ve onlardan kopartılamayan varlıklar. ivanov kendisinin de içinde yaşadığı dünyayla uyumlu olmadığını hisseder. düş kırıklığının sebebi budur. çevresindeki herkesin onu suçladığını anlamaktadır. kimsenin onu acılarından kurtaramayacağını fark ettiğinde ise artık yeni ideallerini gerçekleştiremeyecek durumdadır. kimsenin kendisini anlamadığı fikrine kapılmıştır ve gerçeklerden kaçar. çılgın hayallere teslim olarak yavaş yavaş delirir.

    sepet-insanlar ivanov'un zengin bir ailenin kızıyla evlendiğini, büyük bir çeyiz beklediğini ama eline tek kuruş bile geçmediğini aktarırlar bize. ancak, bu çöküntünün esas sebebi başkadır: bir idealist olan ivanov, yahudi anna ile evlenmiş ve ırk ayrımı engelini aşabileceğine karar vermiştir. bu deneme başarısızlıkla sonuçlanır. anna'ya, bu yaptığına şaşırsa da, bir noktada "sus, yahudi!" diye bağırır ve büyük bir kararlılıkla reddettiği ayrımcılık fikrinin kendisinde de var olduğunu anlar. belli kalıplara, şartlanmalara karşı duramadığını anlar. sepet-insanlar ivanov'un duygusal dünyasının yansımalarıdır. umutsuzluk, ivanov'la diğerlerinin arasındaki uyuşmazlık sonucu ortaya çıkar. beyaz renk, insanın hayatta benimsediği ölçütlerin ve varoluş sebeplerinin kaybolup gitmesiyle içine düşülen boşluğu sembolize eder. olaylar, ters zamansal düzenle ilerler. bütün bunlar delirdikten sonra ve intihar etmeden önce hatırladıklarıdır ivanov'un...
  • bunun japonca sahnelenmisini bilmem de oyunu okumustum, pek birsey anlamamistim. daha dogrusu ivanov denen meymenetsiz herifin mizmizlanmasindan daraliyor insan, ayni monologu adam oyun suresince 5 kez tekrarliyor yahu, cekov copy pastei bulmus herkesten once.

    bu adami severim, dunyaya bakisi genel olarak kotumser ama hayatini mutlu mesut yasayip gitmis. oyunlarinda da bu kotumserligini anlatir, iste kulturlu insanlar kalabaliklar tarafindan nasil bayagilastirilıyor, yeniliyorlar, bu mucadelede yenilgi kacınılmaz falan. ivanov da sanirim oyle bir adam, dandik bir kasabada hayati kuruyup kaldıgı icin garip bir depresyona dusuyor ama bu pek duzgun islenememis cunku cevrenin etlkisi yok ortada. o siradan kalabaliklari temsilen bir yardimcisi vardi, o da "kotu" bir karakter de degil ve fazla bir etkisi yok. bir garip doktor var, asiri durust ve holier than thou tribinde onune geleni kucumsuyor ama o da o bayagiligi temsil etmiyor, genel olarak tum karakterler gibi ortada kalmis. oyunun sonu da zaten oldu bittiye gelmis (herkes oluyor, katil usak, kendini de olduruyor, oyle manyak). simdi wikiden baktim 10 gunde yazip bitirmis bunu, boyle olur tabii. ben on gunde su entryi anca yazdim; oscar wilde ne demis: bazen bir virgulu koymak icin tum gun dusunurum. uydurmus tabii de neyse.
  • onuncu nesil çaylak.
  • anton çehov'un 1887 yılında yazdığı tiyatro oyunu

    oyun genel anlamda ivanovun ruhi bunalımları toprağı ile olan dertlerini anlatır. oyunun başından sonuna kadar ivanovun daraldığı eski güzel günleri özlediği görülür. borçları, doktor,saşa,petrovna ve diğerleri hepsi ivanov'u geri dönülmez bir yola itekler.
    ivanov karakterinin hamlet'ile benzeyen bazı özellikleri de göze çarpar
  • aktroll.

    (bkz: engelle)
    (bkz: başlıklarını engelle)