şükela:  tümü | bugün soru sor
  • hayatta bazı insanlar vardır, çok temiz, dürüst ve ahlaklıdır, öylesine iyilerdir ki, yüzüne bakmaya kıyamazsın. onları görünce kendi kendinize 'bu insanı kimse üzmesin, kalbi hiç kırılmasın, hiç ağlamasın' dersiniz.

    bu tarz insanların, bu toplum yapısına rağmen, nasıl öyle temiz kalabildiğini, nasıl kirlenmediğini düşününce insanın gözleri dolar. belki de dersiniz ki bu iyilerin hatırına, allah hayatı devam ettiriyor: kötüleri bunlar dengeliyor...

    ben bazen - çok az da olsa- karşılaşıyorum öyleleriyle. ve 'allah'ım, lütfen, bu insan kırılmasın; çünkü çok temiz ve saf, acı ona' diye içimden geçiririm. hatta 'ona olacağına bana olsun, ben onun kadar iyi değilim' dediğim bile olmuştur.

    dünya iyilerin, temiz yürekli insanların üzerinde yükseliyor. öyle olmalı...
  • boyle bir sey yok. iyi insanlar herkesi kendileri gibi zannetme gibi bir hataya dustukleri icin en cok kendileri aci cekecektir. kotu insanlar ise karsisindakilerin kendileri gibi olma ihtimalini de dusuneceginden canlarini yaktirma ve uzulme olasiklari cok dusuktur.
  • nerde bir iyi insan gördüysem gözlerinde uzun sisli derin bir yorgunluk.

    genci yaşlısı hep böyle.
    acıyı tattıkları için diye düşünüyorum. fazlasıyla üzüldükleri için iyiler. kötüyü yakinen bildikleri için.

    daha da üzülmesinler elbette. dünya bir şekilde dönecek nasılsa.