şükela:  tümü | bugün
  • “lacan, freud’u yeniden düşünürken, bebeğin, bakışı ve sesi ilk olarak annenin onu tanımasına somut bir cevap olarak birleştirdiğini söyler; anne, bebeğin kendini algılaması çerçevesinde lacan’ın ‘ayna evresi’ne dahildir; bebeğin kendini algılaması kucaklanmayı da içerir. sonuç, öznenin öteki’nin alanına, toplumsal alana yerleşmesidir. bundan sonra, ‘izleme dürtüsü’ (gözle ilintili) öznenin kendisinin ötekilerle ilişkili olarak kurmasının temeline yerleşir: “dürtü, insanın kendisini görünür kılmasına yöneliktir*. dürtünün etkinliği insanın kendisini yapmasına* yoğunlaşmıştır.” böylece izleme fantezisinde, özne sadece imgesel bir bakışla, öteki’nin (annenin) bakışıyla ilintili olarak var olur.”