şükela:  tümü | bugün
  • acemi kisa donem erleri 305 307 309 ve 311. dönemlerde buca kiriklar cezaevi ve komando bolugunde egiten alay. egitim oldukca rahat olmakla beraber ozellikle komando bolugunde kalanlar genelde 30 gün boyunca 2 yatakta 3er kisi yatarak ve banyo yapamayarak sefil bir hayat sürmektedirler. egitim sonunda kisa donem cavuslar izmirin butun karakollarina dagitilirlar. izmir disina cikan veya disaridan izmir karakollarina gelen olmaz(en azindan 309dan sonra olmadi).
    ------
    birlige teslim olacaklar icin adres: izmir il jandarma komutanligi esrefpasa yaghanaler mevkii. konak merkeze yakın. kolay gelsin.
    ------
  • benim dönemimde (287.) bornova'daki bakım onarım komutanlığına göndermişlerdi acemi eğitimi için.bornova'daki 10.jandarma alayı ile bir çit ile ayrılan bütün izmir'deki jandarmanın araç tamiratına bakan şirin mi şirin bir bölük komutanlığı idi bakım onarım komutanlığı.eğitim gayet rahattı, usta askerler gün boyu tamirle uğraştıkları için 24 saat sıcak su ve açık alanda duş kabinleri vardı ve banyodan yana hiç sorunumuz yoktu.şimdi bakıyorumda eğitim yerleri değişmiş kısa dönem askerler perişan olmuşlar.
  • kendisi merkeze çok yakın olmasına rağmen kısa dönem erbaş eğitimi verdiği yerler merkezden çok uzak olan jandarma komutanlığı.

    kısa dönem askerler ya buca-kırıklar asayiş komando birliğine, ya havalimanı birliğine, ya bornova'ya ya da buca kapalı cezaevine gönderilmektedirler. eğitim çok hafiftir. spor yaptırmazlar. bir ay boyunca "çök", "kalk", "sağa dön" ve "sola dön"den başka bir şey değildir.

    havalimanı ve kırıklar komando birliklerine düşenler diğer yerlere nazaran daha rahat bir acemilik dönemi geçirirler; ancak buca kapalı cezaevinde durum tek kelimeyle içler acısıdır.

    bir aylık eğitim sonunda kısa dönemlerin hepsi izmir içine dağıtılırlar ve asıl dert tasa o zaman başlar. mümkünse kırıklar komando'da kalmaya çalışın çünkü izmir'deki jandarma birliklerinin içinde en iyisi orasıdır. kıymetini ayrıldıktan sonra anlarsınız.
  • buradaki askerler eğitimin rahatlığından ötürü "mehmetçik" değil de "mehmet beyler" olarak anılmaktadır.
  • askerliğimi kısa dönem olarak yaptığım yer.
    kısa dönemler için kasım celbinde gidilmesi tavsiye olunur. malum izmirin yazında bot giymektense kışı iyidir(merak etmeyin kızlar kışın da cıbıldak dolaşıyor:)(bkz: içten yanmalı motor))
    acemi birliği normalde bornova olması gerekirken bir sebepten dolayı benim dönemimi aliağa yeni şakran kapalı cezaevine göndermişlerdi. adeta yatarak geçen bir acemilik döneminden sonra(otel konforunun bir tık aşağısıydı diyebilirim) usta birliği olarak buca cezaevine gönderildim.
    herkes tarafından berbat bir yer olarak gösterilse de o kadar abartılacak bir şey olduğunu düşünmüyorum. benim için en önemli şey banyoda sıcak su konusuydu ki askerliğim boyunca herhangi bir sıkıntı yaşamadım. en kötü yanı yemekleriydi ama aramızdaki kısa dönem arkadaşlardan birinin restoran geçmişi olduğunu öğrenen komutanlar arkadaşı mutfağa kitleyince yemekler de düzeldi.
    benim bir de ön nizamiye takımında olmak gibi bir avantajım vardı -ki fazla detayına girmeyeceğim- baya bir avantajdı aslında :) ama en büyük avantajı kolay kolay gece nöbeti yazılmaması. günde fix 3 saat nöbetin var tabi.
    dezavantajları da vardı. şöyle ki: gececilerin gelmesi ve ön nizamiyedeki mesaimizin 6'da bitmesi nedeniyle akşam yemeğinin sonuna yetişmek(bazen yemek kalmıyordu meyve falan varsa onu yiyorduk), cezaevine getirilen pislik pislik adamların üstlerini arama, açık görüş günü yoğunluğu vs.
    sonuç olarak çok da sıkıntı yaşamadığım kötü anılarımın son derece az, daha çok güzel anılarımın olduğu bir askerlik dönemi geçirdim. bunda da en şanslı olduğum konu bence acemide aynı takımda olduğum 4, aynı birlikte olduğum 16 kişiyle birlikte buraya gitmem olmuştur yabancılık çekmedik yani.
    ayrıca buca cezaevinin en büyük avantajı şehrin göbeğinde olmasıdır.