şükela:  tümü | bugün
  • istanbul ve ankarada yaşyan izmirlilere göre izmir kokusu, hayatın savaş halinde yaşandığı kentlerden düş gibi yaşandığı çocuksu kente geri dönüldüğünde hatırlanan çocuksuluğun adıdır. aşk gibi, gevrek, çiğdem, klorak gibi...

    istanbul ve ankaralılar göre ise, bornovadan inip eski garaja doğru ilerlerken denizin balçığa dönüştüğü bataklıklardan yükselen dayanılmaz ve ürkütücü kokunun adıdır.
  • bütün izmir'i bornova-eski garaj güzergahına kurban eden, genellemeci zihniyetin** iştahla hakkında atıp tuttuğu, kimisi içinse sıla, yar, aile kokusu anlamına geldiğinden derin derin içe çekilen kokudur...
  • iyot ve yasemin karısımı ilginç bir kokudur. tarif edemem.
  • sıcak kokusu...
  • ozellikle bornova baykrakli arasi cok guzel kuzu koc kokar.

    (bkz: kuzu var koc var)
  • izmir’in denizi kız
    kızı deniz
    sokakları hem kız
    hem deniz kokar! *
  • yaz kokar izmir,deniz kokar,canlılık kokar,aşk kokar işte...
    insanların gözlerindeki pırıltının hiç sönmediği şehirdir,hayat kokar her daim.
    en çok özlenen kokudur izmir kokusu,ötesi yok
  • izmir'e her gidişim benim için her zaman biraz da çocukluğumun kokularına dönüş anlamına gelir: bahçeler arasında yürürken - evet, eskiden bahçeler vardı - birden insanın suratına çarpıp başını döndüren yasemin kokusu, anneannemin mutfağından yayılan kurabiye kokusu, yaz akşamları kızartma ve rakı kokan sokaklar, sabahları fırından yayılan taze ekmek kokusu - akşamüstleri aynı fırından tahinli çörek kokusu gelir -, mayolarımızı ve paletlerimizi koyduğumuz dolaptan gelen lastik kokusu, güneşte kurutulmuş çamaşırlardan gelen rüzgar kokusu, bütün gün sokakta oynadıktan sonra saat yapmak için kolumu ısırdığımda dilime gelen tuzlu tadla karışık deniz kokusu.

    izmir kokusu bunların tümüdür belki de.