şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle belirtmek isterim ki, ben de güzel izmir'i ve güzel izmir'in güzel insanlarını çok severim, tabi onlar beni ne kadar sever bilemem. sekiz sene izmir'de öğrenciliğim sırasında gözlemlediğim durumdur. bindiğim toplu taşımada bir ağız dalaşı veya her an kavgaya evrilecekmiş gibi görünen harlı bir tartışmaya rastlama oranı 5'te 3'tür.

    herkes her şeyi bilince bir ortamda herkes herkese akıl verme derdine düşüyor normal olarak. sonunda inilecek durağa kadar süren hacıvat karagöz oyunu sergileniyor aleme. tabi seyirciler de müdahil olunca bir cümüştür başlıyor. neler duymadı bu kulaklar o tartışmalar sırasında.

    bir keresinde hastaneye gittiğini ileri süren kadının "yüzündeki bir karış makyajın" sorgulanması karşısında aynen şu sözlerle tarihi bir ayar vermişti

    " sus seni bu otobüste herkes biliyor, nereye gittiğini de biliyoruz" !

    "modern şehirli" olmanın ağırlığı altında kalan insanların birbirlerine ders verircesine tartışmalarına şahit oldum defalarca. senin sabah ders saatinde alışveriş merkezine gitmek için otobüse binen cumhuriyet teyzeye yer vermemek olmaz ! lakin en küçük falsoda arkadan cık cık cık sesleri yükselir aynı teyzeden.

    nasıl bir insan olduğun sorgulanır alenen. sanki otobüste değil evinin salonundasındır. destur demeden başlar söze yüksek perdeden arkadaki amca. orada sessizce yapılabilecek bir uyarıyı, herkese duyurmak istercesine haykırır suratınıza. bir keresinde çok kalabalık olan bir otobüste engelliler için ayrılan bölmeye sıvıştım otobüste hiç engelli olmamasından cesaret alarak. zaten otobüs kalabalık orada bir aralık boş varayım ben geçeyim dedim.

    demez olaydım. yaptığım yanlışı gören bir kumandan arkasına ordularını da alarak atıldı üzerime. vay efendim orası engelli yeriymiş vay efendim orada duramazmışım. baktım insanlar susmuyor sesler dinmiyor. dedim ki hastaneden geliyorum kan aldırdım iyi değilim. bütün sesler bir anda dindi yerini bir pişmanlığa bıraktı. az evvel kılıçlarıyla üzerime atlayan komutan biraz mahçup özür diledi. ineceğim durağa kadar sohbet ettik komutan ve askerleriyle. indiğimde el salladım otobüstekiler onlar da bana salladı aynı şekilde.
  • istanbul'da bu türü daha az görülür çünkü tartışmayla kalmıyor