*

şükela:  tümü | bugün
  • istanbulluların kesinlikle anlayamayacağı bi duygu.
    istanbul varken özlenecek..
  • düzenli olarak yapılan bir i$. sanırım izmirin sadeligini ve her tarafını bilebilme ihtimalini seviyorum. sokakları, havası ve gerie bırakılan arkada$, aile ve ortamlarıyla mutlaka dönülen yuva. izmirdeyken de istanbul özleniyor, o ayrı.
    (bkz: istanbulu özlemek)
  • geçirilen 4 mükemmel günden sonra ve unique in orda olmasından dolayı duyulan özlem ...
  • "izmire bi gidiyim şunu şunu yapıcam, gezmedik yer bırakmıycam..." dedirten duygu.
  • artik yapamadigim, hissedemedigim duygu.
    icerigi azalmaya ba$ladi koca $ehrin, elle tutulcek* bi yani kalmadi koca $ehrin.
    zaten 3-5 insan vardi $ehri cekip ceviren, artik onlar da yoklar.
    (varlar, burdalar, ama sadece bedenen... )
    hissedemiyorum sana kar$i bi$eyler ulan izmir, artik nefret ve aci hatiralardan ba$ka bi$eyim kalmiyo yava$ yava$.
    tum hayatim boyunca yaptigim hatalarin buyuk bolumu seninleyken oldu.
    zihnimde bi yerlerde kotu anilarimin arasina koca koca harflerle yazdim seni.
    ne zaman senden birisi girse hayatima, bok olup cikiyo her$ey.

    sorun sende mi bende mi bilmiyorum ama, bi yerde bi yanni$ var anasini satayim.
    kacip gidicem, ama kacmak yaki$maz bize.*

    sadece icimde yava$ yava$ birikmeye ve buyumeye ba$lami$ nefret yumagina
    bakip bakip 'acilen cozum bulmaliyim' diye du$unmekle yetiniyorum.

    satandan($eytan diil, satmak eylemini gercekle$tiren), saticidan, adiden biktim artik.
    hic mi dooru durust insan barindirmiyosun sen icinde ulan izmir?

    hic bilmedigim, tanimadigim istanbul'u bile ozledim de, seni ozleyemiyorum artik.
    eskiden uykularimda bile ozlerdim, uyanmaya cali$irdim.

    bok ye e mi izmir?...
  • izmir dışında herhangi bir şehirde yaşayabilmeyi sağlayan enerjiyi metabolizmaya kazandıran özlem
  • icindeyken birakilmayacak gibi gelir. araya insanlar girer sonra, hayatin unlimited tatil oldugu $ehri birakip kacmayi hayal eder insan. kacar da.. birisi icin kacar, bir$eyler icin kacar. kendi tarzi olan; ruzgarli sogugunda i$il i$il cadderle yilba$i, ak$amin bir saati yagmurunda cevrenizi saran kocaman binalarin arasinda yanliz yurumesine benzer lezzetleri bir izmirliye anadolunun ba$ka hicbir kenti ya$atamaz sanirim. kurkcu dukkani bu $ehir, birgun donulecek ona elbet. dondukten bir ay sonra yeniden kacma planlari yapilmaya ba$lanacak ama olsun.. donulecek..
  • koskaca ankarada yalnız kalınca hıssedılen duygu..izmiri özlemek demek hayati,gecirilen cocuklugu,aileyi,arkadaslari özlemek...uzunca bi sure kendini toparlayamamak,her girisinde ankaraya lanet okumak..
  • cok luks bir otelde bile kalsaniz, belirli bir sure sonra insan evini ozler. iste izmir'i ozlemek te oyle birsey.