şükela:  tümü | bugün
  • iletmeyen,yalitilmis
  • sosyal fobisi olan kişi için kullanılabilecek bir sıfat.
  • şuan tanık oluyorum buna ve de hissediyorum. uzun otobüs yolculuğundayım 12 saat kadar süren. orta kapının hemen solunda kalan buzdolabının arkasında kalan yerden almıştım bileti. almaz olaydım, 30-40 cm ya var ya yok bacak mesafesi, neyse ben ve yanımdaki abi o sırada buradan nasıl tüyeriz diye düşünüyorduk ve otobüs de doluydu.

    o sırada otobüse yüzünün sol kısmı 10 cm (evet hayal ediniz) aşağı sarkan zayıf kısa bir adam oturdu. yolcular ve muavinde dahil adama ruh gibi davrandılar sanki yokmuş gibi (ama ilk gördüğümde adamı ben de ürkmüştüm yalan yok) dolu giden otobüste bir tek o adamjn yanı boştu ne hikmetse.

    ben o bacak mesafesi yüzünden kafayı yemek üzereyken muavine sordum boş yer var mı? diye. ilk başta yok dedi sonra "o adamın" yanı boş diye ekledi. tereddüt ettikten sonra kabul ettim ve yanımda abiyi uyandırdım;

    -abi dur geçeyim arkada boş yer varmış
    +yer mi varmış? nerde
    -aha şurda istersen geç abi
    +tamam

    *30 saniye sonra

    +sen geç en iyisi kardeşim
    -olur..

    geçtim "o adamın" yanına. uyuyordu geri kalan herkes gibi. enteresan koku saçıyordu, veya bana öyle geldi. dediğim gibi adamdan ben de ürküyordum ama arkadan gel kardeş yer var çağrıları geldikçe o yerde oturma isteğim çoğaldı.

    merak ediyorum bu adam bu otobüsten çıkıp nereye gidecek insanlarla nasıl sağlıklı iletişime geçecek? abartıyorum gibi duruyor fakat insanların yüzündeki iğrenti bunun aksini söylüyor. acaba çocukları var mı veya karısı her gün günaydın dediği? veya antalyada ne yapıyordu ve istanbula niye gidiyor aq? gece gece ne edebiyatıysa bu da.

    vesellam şuan yanımda oturan bu adam izole olmanın en diri örneğidir.
  • aslında hep içinizde taşıdığınız ancak beklemediğiniz anda aklınıza giriveren ve girdikten sonra olması gereken buymuş aslında diye düşündürten ve asla vazgeçemediğiniz fikirler olur ya; izole yaşam benim için bu anlama geliyormuş.

    yalnız bu izole yaşam fikri; sosyal yaşamdan kendini soyutlama, yalnız yaşama anlamına gelmiyor. oturduğum evi, çevremi, bahçemi, yaşantımı izole etmek; evimden içeri girerken o günkü her şeyi ardımda bırakmak ve endişelerimi, telaşlarımı evimin sınırları içerisinde yaşamamak anlamına geliyor benim için.

    insanlarla konuşmayı,sosyal olmayı, yardım etmeyi, fikir tokuşturmayı çok seviyorum. sadece gündelik telaşların ev içinde mutluluk getirdiğine şahit olmadım henüz. belki evin içinde küçük bir çalışma odasına da sığdırabilirim tüm bu telaşe halleri.
  • türkçe rapte farklı birşeyler dinlemek isteyenler için tavsiye edebileceğim asil parçası