şükela:  tümü | bugün
  • fr. annemi öldürdüm
  • aynı zamanda başrolün de sahıbı olan 21 yaşındaki genç xavier dolan tarafından yazılmış yönetilmiş bir film. eşcinsel olan xavier dolan, yine eşcinsel bir ergeni oynadığı bu filmle cannes'da, director's fortnight kısmında üç ödül alıp deli gibi alkışlanmış.

    20 yaşında film çekmek, cannes'da alkışlanmak... 20 yaşında film yönetmek, cannes'da alkışlanmak, üç ödül almak... 30'unu geçip türkiye'de olmak, buradan bakakalmak...
  • ben bu filmi izlediğimde * "şu 20 yaşındaki çocuğun filmi" olduğunun ayırdında değildim. yani hiç bir ek etki olmadan pek beğendiğim bir anne oğul ilişkisine etkileyici bir bakıştır.
  • --- spoiler ---
    birbiri ile anlaşamayan anne ve oğulun şirin hikayesi. ergenlik döneminde, öfke içinde, annesi ile kurduğu o olağanüstü yakınlığın yerini alan ve birbirine benzeyen, sıradan ve hiç bir özelliği olmayan günlerle kıyaslayıp super duper annesini özleyen eşcinsel delikanlımızla ile herşeye yetişmeye çalışan, ama yetişmekte zorlanan bekar pasif agresiflikle herkesi çıldırma özelliğine sahip annenin süper hikayesi.

    alzheimer ile suçlama sahneleri muhteşemdi; anneler her kızdıklarında benzer laf kalıplarını defalarca tekrarlayıp sizi çıldırmazlar mı ?! kesinlikle !

    annenin homofobik ve cinsiyetçi yatılı okul müdürüne giydirdiği bugs bunny kravatı ve pembe çoraplar konusunda giydirmesi ile oğulun speed alıp anne ile ilişkisini düzeltmek için kafasında yorduğu düşünceleri soluk almadan tekrarladığı sahnelerin performansları muhteşemdi.

    eğlenceli, seyredilesi bir film olmuş.
    --- spoiler ---
    http://www.imdb.com/title/tt1424797/
  • şüphesiz festivalin en iyi filmlerinden birisiydi. lakin 20 yaşındaki bu çocuğun yaptıklarını görünce hasetimizden çatlamamıza neden olmasıyla olumsuz bir etkisi de olmuştur.
  • ölmeden önce bıdı bıdı listelerine çok takılmayınız, bu filmi bir fırsatını bulup izleyiniz.
  • beni bitirmiş filmdir... bayıldım!

    annemi gördüm sanki orada, belki ben kızdım ama ne farkı var, anneler hep ayrı, bağırırlar, delirtirler, siz bir şey söyleyince ise ağlarlar, ilişki hep gerilimli, hep kavgaya hazırdır onu ne kadar sevseniz de...

    izlerken çıldırdım, kadını duvara vurmak istediğim anlar da oldu, "yazıık naapsın kadıncağız" dediğim de.. demem o ki, bir film bu kadar içine alıyorsa insanı, duygusunu, anlatmak istediğini bu kadar geçirebiliyorsa izleyicisine, o film iyidir, başarmıştır...

    spoiler

    hele de "o başkalarımdan duyacağıma öleydim gayrı" kısmı beni koparmıştır. tipik anne! "niye anlatamadı acaba bana?" deme de sen, hemen duygusala bağla! grrr!

    bir de, tıpkı eyes wide open'daki gibi, bu filmin de aşk sahneleri çok başarılı. neticede bu tarz sevişme sahneleri, görece yeni, görece alışılmadık, ama niyeyse bendeki hissiyatı, kadın-erkek arasındaki aşkı yansıtmaya çalışan sahnelerden çok daha başarılı olduğu yönünde! yönetmen, bizzat oyuncusu da olunca filmin, demek ki böyle bir ekstra katmış.

    spoiler
  • izledikten sonra başrol de ki genç oyuncunun (bkz: xavier dolan) aynı zamanda yönetmen ve senaryoyu da üstlendiğini öğrenince tekrar tekrar takdir edeceğiniz film. e haliyle komplekse girmenizde normaldir.

    istanbul film festivali kapsamında bu sene gösterimi yapılan filmler arasında en başarılı onlardan biri.
  • kanada aile yaşamı böyleyse hakikaten eylemi gerçekleştirmemek olası değil :) farklı bir aile yaşamının en ince detaylarına kadar dalabileceğiniz bir film.