şükela:  tümü | bugün
  • xiv. yüzyıl ingiliz çokdilli şairi. geoffrey chaucer'ın çağdaşı ve bir ihtimal arkadaşı.

    bir kısmını william shakespeare'in yazdığı "pericles, prince of tyre" adlı oyunun her perdesini kendine has bir prolog ile açan işte o karakter, gower'ın ta kendisi. aynı zamanda, dönemin kralının, yıllık 240 galon gaskonya şarabı ödenek ayırdığı bir şair. chaucer, "troilus and criseyde"sini "moral gower"a adarken, gower da onu dramatik "confessio amantis"inin kapanışında venus karakterinin ağzından överek selamlar. chaucer, ününü bugüne dek güçlü bir biçimde korumuş olsa da, üç farklı dilde (ingilizce*, 1399'a kadar ingiliz kraliyet mahkemesi'nin resmi dili olan fransızca* ve latince*) üç şiir yazmış olan gower, nispeten biraz unutulmuş bir görüntü sergiler. döneminin eğitimli kişileri gibi, söz konusu üç dilde de akıcı bir şekilde konuşup yazabilen bir kişiliktir gower (bugün ingilizce bilmek dünyayı keşfetmek için yetiyor; tabii, keşfe açık taraflarını*) ve özellikle fransızca'daki maharetinin, bir avukat olarak çalışmasından ileri geldiği sanılır.

    bugün ada edebiyatına az biraz ilgisi olan kemik gözlüklüler, "middle english" söz konusu olduğunda vakit kaybetmeksizin "chaucer!" derler. gower ise ününü buralara kadar yayamamıştır (belki de buraların merakı oralara yetememiştir). gower, bu hâliyle chaucer'a iyi bir alternatiftir (tıpkı bitmek tükenmek bilmez(?) shakespeare sohbetlerinin arasında kendisine bir yer bulamamasına rağmen iyi bir alternatif olan ben jonson gibi). zaten aralarındaki farka da muhtemelen, chaucer'ın tüccarlardan krallara, değirmen başındaki işçilerden evsizlere, hatta cüzzamlılara kadar, herkese dair panoramik bir manzara sunma tercihine karşılık, kendisinin özellikle 8 heceli, 40000 mısraya sahip hikâyeler dizisi olan confessio amantis'iyle, gerçekte olup bitenin ötesine geçen bir düşün insanı olma istenci rol oynamış. yine de kıl payı yetişemediği dante'yi hiç tanımadan yinelemek istercesine; ona ağıt yakarcasına kendi çağına döndürdüğü bakışlarından, ahlaksızlığın evrenselliğine dair, kıymetli damıtmaları olmuş (fransızca eseri mirour de l'omme'de, 29945 mısra boyunca, kendi çağına zarif, sert ve kurtarıcı eleştiriler yöneltir). bu da kendisinin, londra'da, southwark katedrali'ndeki mezarının zarif büstünden bir detaydır. yarattığı üç eser, sonsuz yolculuğunda, destansı bir biçimde onun yastığı olmuştur.

    confessio amantis
    mirour de l'omme
    vox clamantis