şükela:  tümü | bugün
  • nazik ve narin olmayan. inceliksiz.
  • (bkz: kaba saba)
  • nobran ya da hoyrat da aynı anlama tekabül eder.
  • cengiz kabaoglu'nun sahibi oldugu ankara'da bulunan mimarlik firmasi
  • terbiye yoksunu ruh sahibi kimse sıfatı.
  • bir kayisi cesidi.
    kayisi agacina asi kaba asisi vurulmasi yontemiyle yapilir.
  • tahammül edemediğim insanların başında yer alan sıfat.

    bir de.. yazık.

    kaç yaşına gelmiş olmasına rağmen konuşmayı, hitap etmeyi, nerede nasıl iletişim kuracağını bilmeyen insanlar için hayat sıfıra sıfır elde var sıfırdır benim gözümde. çünkü bu terbiye yoksunluğu, bir kısırdöngü yaratır. insanın sadece içinde varolduğunu sanarak bastırmaya çalıştıkça oradan buradan pörtleyen tüm bedenine yayılmış pis bir karmaşa, eziklik ve değersizlik hissinin dışavurumudur terbiyesizlik, kabalık.

    dışa vurulduktan sonra da çevre tarafından öyle algılanır insan. pis, değersiz, kaba, ezik, terbiyesiz.

    bunu da hisseder kaba insan. sonra işte kendini tekrarlar her şey.

    yazıktır, çok yazık.
  • kibar arkadasın ciceklerle kapıda karsılandığı an, agızdan yannısnıknan 'aaa bahcadan mı yoldun' die cıkan soze verilecek sıfat.
  • "höt! zöt! göt!" diye konuşan bir adamdır bu! adam gibi adamdır!*

    "ö" harfini sık kullanır.

    "yö sön nösöl yöpöyörsön bönö böylö?" diye sorar kibarca sevgilisine.. şirindir.. sevgilisi de:

    "bilmiyirim ki kindiliğindin iliyir..." der ve güler "hihihih".

    "höhöh! şömörök!" der kabamız ve kafasına geçirir nazikçe sevgilisinin, okşama mahiyetinde..

    mutlu mesut geçinirler bunlar böyle.. karşılıklı cilveleşirler..

    - "i" bini çik ziyif gistiriyir! yih yih!
    - yö sön nösöl tötlö bör şöysön böylö.. hödö söktör göt bönö bö çöy köy!
    - yih yih piki.