şükela:  tümü | bugün
  • oğlum çok ciddi yetersizlik bu. önüne gelen elma, mandalina, armut üçlüsüne bak sadece mandalina ilgini çekiyorsa ve tek ortak noktası diğerlerinin soyulacağı düşüncesiyse bu tam bir bitikliktir. sadece mandalinayı yiyebilirsin, çünkü bıçak tutmayı bilmezsin çünkü daha önce bir şeyi bıçakla soymamışsındır. böyle bir zorunluluk olabilir mi lan? yıkıklık, yetersizliği iliklerine kadar hissetme... kabuklu ye amına koyim diyenler olabilir, kabuksuz yiyip mevye soyamayanlar var olm bu ülkede, acayip aşırı fazlalar.
    bu durumun ciddi sosyolojik altyapısı olabilir. (bkz: kadın anam)
    bizim gibi toplumlarda anne kavramı inanılmaz içgüdüsel özelliklere sahip bir olguyu niteler. meyveyi şakkadanak ortadan ikiye kesip bir güzel soyan kişi. bu ne lan? vay amına koyim hazırcılık, beceri edinmek için çaba sarf etmemek içimize işlemiş. elbette her anneyi kastetmiyorum ama türk toplumunda çoğu anne meyveyi sebzeyi soyar çocuğuna hazır getirir. çocuk da bundan gocunmaz, tıpkı paleolitik yaşamdaki ataları gibi hazır olanı yer. çocuk büyüyüp ya sike sike soymayı öğrenecek ya da hayatın gerçeklerinden kaçıp erik, mandalina, çilek ve temel parmak kabiliyetiyle soymak için fazla beceri gerektirmeyen muz arasından gidip gelecek. hadi portakalı elmayı geçtim, bu eleman nasıl karpuz kavun yiyecek, kaçıncı level kesim tekniği lan onun için düşünsenize. ne yazık ki bu eleman tam bir muhtaç ve zavallı.