şükela:  tümü | bugün
  • olgunlasmanin bir parcasidir.hayatin gercekleri ile yuzlesip, cesitli hayalkirikliklari, yanilgilar, aldatmacalar sonunda yara aldikca bunlara karsi ayakta kalmayi da ogrenirsiniz..ve tum bu basiniza gelen talihsiz, bedbaht olaylari, kotu tasadufleri hayatin bir parcasi olarak gorup, uzuntunuzu minimum surelere indirgeme becerisini kazanirsiniz.tum bunlar hayatin gercekleridir."olmustu", "yine olabilir", "zaten olmalidir", "ve olacaktir" demeyi ogrenirsiniz..bunun bilincine sizi , yine hayatin ta kendisi,size tattirdigi tecrubeler getirir.gereksiz haykirislarin, yakarislarin cocuklugunuza verildigi donemler geride kalmistir.cunku kabullenmeyi ogrenmissinizdir.yol asla bitmemis olsa bile, mesafe kat etmissinizdir su hayat yolunda.
  • kendi kendini tanimaktan baslayan ve (ara: kendi* sev*) ile biten bir surec. kabul gormeyi hak eden bir yolculuk.
  • kabullenmek öğrenilmez; kafaya vurula vurula öğrenilir zaten. kimisi çığırmaya devam etmeyi tercih eder gerçi..
    kimi durumlarda işe de yarar hani.
  • (bkz: kanıksamak)
  • bir nevi boyun eğmek.
  • her şeyi değiştiremediğinin, her şeyin istediği gibi olmadığının farkına varan her akıl,mantık sahibi bireyin sonraki hareketi..
    genelde istem dışıdır..
  • (bkz: ali$mak)
  • hep daha fazlasını istemekten, razı olmaya geçiştir. tamah etmeye dayanırsa ucu en tehlikelisidir.
  • doğal bir biliş hali.. ulaşılana kadar zımparalanmak..
    kabullenmeyi öğrenene dek direnilenler zorlar, belki farklı görülen şekillerde karşısına çıkar insanın..
    her şeyi kabullenmek gerekmese de, kabullenilmek zorunda olunanlar, zorundalık olmaktan çıkar..
    ve huzur gelir..
    ''allah'ım bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirebilme, değiştiremeyeceklerimi de kabullenme gücünü ver'' duası, belki de en gerekli duadır bazen...