şükela:  tümü | bugün
  • güzel bir hikaye konusu.

    gestalt bir gün yolda giderken yerde minik bir çalı görmüş. sonra bir tane daha, bir tane daha. gel zaman git zaman buradan geçip durduktan sonra bir gün bir şey dikkatini çekmiş. ulan demiş sanki bir bağıntı, bir örüntü var bu çalıların arasında. gestalt tabii uyanık, çalıların arasına kafalarını sokanlar gibi değil. ha yanan çalı olsa neyse, o zaman kafasını sokardı*. hatta köküne kadar bile sokup çıkarırdı. ama bunlar öyle değil, kurumuş çalılar hep. kuruya fazla yaklaşmamak lazım, zira kurunun yanında yaş da yanar.

    bu da bir gün yüksek bir dağa çıkmaya karar vermiş. bir halis akça tepe üzerinden aşağı bakmış. bir de ne görsün! koca bir düzlükte yayılmış çalılar, küçük çocukların noktaları birleştirerek bir figürü ortaya çıkarmaları için hazırlanmış oyun kitaplarındaki gibi bir figür meydana getiriyorlar. gülmekten ölmüş bizimki. o kadar gülmüş ki sonunda bahçeye dikmişler. (bkz: gül/#77859009)