şükela:  tümü | bugün
  • bir murathan mungan kitabı
  • kitaptaki bazı bölümler, fotograflara taç yapma vs. patanin cinleri kitabında daha genis hikayeler olarak karşımıza çıkar.
  • diğer bir murathan mungan klasiği için (bkz: lal masallar).
  • özellikle kağıttan kaplanlar masalı'nın teras bölümündeki diyalog ve "kan mı sır mı" sorusunun can yakıcılığıyla beyne kazınan enfes kitap.
  • başucu kitabım. bir diğeri için (bkz: cenk hikayeleri)
  • " kimse kimseyle konuşmuyordu aslında.sahiden konuşmuyordu. kırgınlıklarını, alınganlıklarını,küskünlüklerini,gönül koymalarını,kıskançlıklarını,öfkelerini konuşmuyordu.durum kurtarılıyordu, geçiştiriliyordu,erteleniyordu,üzerinde durulmuyordu, gülümseniyordu. uzaklara doğru ve zamana gülümseniyordu. esprilerin, ince uçlu şakaların ve sitemlerin arasında kaybolup gidiyordu sahiciliğin derin dertleri. birçok gizli sorun, saklı söz, açılmamış paketler olarak ortada duruken görmezden geliniyor, cami avlusunna terk edilir gibi zamana bırakılyordu. paketler ordan oraya yer değiştirip,sürünüp duruyor; dipte duran sorunlar ise hiç değişmiyor, hatta zamanın ekledikleriyle giderek bombalı paketler haline gelip, günün birinde, sıradan bir tartışmada, ya da çabuk onarılabilecek bir kırgınlıkta, taraflardan birinin ayağına takıldığında onca yılı birden havaya uçuruyordu. geri dönüşsüz derin yaralanmalarla dostluklar, arkadaşlıklar bitiyor; anılar kirleniyor; yaşanmış herşeyin derin bir kederle anımsanmasına yol açacak kadar öldürülmüş bir maziye gömülüyordu. gelinmiş bir yer olarak, sahici yol ayrımlarında yaşanan ayrılıkların yanı sıra, ayrılığı hiç hak etmemiş nice dostluk, nice beraberlik, bu çeşit acemi hoyrat kullanımlar sonucu layık olmadıkları bir biçimde sona eriyordu. bir yaştan sonra derin ve sağlam dostluklar kurulamıyor, eskiler de elde tutulamayacak, korunamayacak kadar hırpalanıp gidiyordu. yalnızlık asıl anlamına o zaman kavuşuyordu işte.
    galiba bizler birbirimize merhametimizi yitirmiştik."
    " ilişkilerinizi eskitmeyi bilin , yıpratmayın sakın, eskitin yalnızca. kimi insanlar vardır ilişkilerini de herşeyleri gibi çabuk yıpratırlar"
    s:166-167
  • zahirdir. ayrıca (bkz: kaf dağının ardı)
  • murathan mungan'ın kitabı.

    son masal en bilineni sanırım, karakterler masallar arası fon ve rol degistirir,
    okuması yormaz ama sasırtır,
    ben seviyorum.
  • üç öykünün birbirine bağlandığı ama her öykünün kendine özgü ayrıksılığı ve yoğunluğuyla kusursuz bir ritm yakaladığı kitaptır, murathan mungan klasiğidir.