şükela:  tümü | bugün
  • kaf ve nun harfleriyle yazılan, “kün” (ol!) emrini anlatmak için, genellikle eski ( daha çok tasavvuf ve/veya batıni ) metinlerde / şiirlerde geçer.

    örnek;

    "kâf u nun" hıtabı izhâr olmadan
    biz bu kâinatın ibtidâsıyuz
    kimseler vâsıl-ı dîdâr olmadan
    ol "kaabe kavseyn"in ev ednâsıyuz

    yok iken âdem'le havvâ âlemde
    hak ile hak idik sırr-ı mübhemde
    bir gececik mihman kaldık meryem'de
    hazret-i isâ'nın öz babasıyuz
    ...
    edip harabi

    başka örnek ;
    ...
    arş ile ferş ü kâf ü nûn bende bulundu cümle çün
    kes sözünü uzatma kim şerh u beyâna sığmazam
    ...
    nesimi