şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ben, yolcu.
    kimilerinizin deyimiyle tavuk adam.
    yazar olduğum ilk vakitler sürekli civcivlerimden, tavuklarımdan bahsettiğim için böyle söylendi.
    bir hayat kurduk kendimize.
    bir kedi, bir horoz, yedi tavuk, dokuz civciv ve rahmetli uğur böceği.

    ben, yolcu.
    küçükken bir yorganın altında yaktığı el yapımı fenerin ışığında onlarca kitap okuyarak büyümüş bir edebî şizofreni hastası.

    hayvansever olduğu kadar insanlardan da uzak kalmayı tercih eden.
    yalnızlık müptelası.

    yalnızlığı sevip alışmış ve bu lanetten ömür boyu kurtulamayacağını kabul eden insanların dahi yaşamadığı bir adaya gitmek için iki gemi yaptım.
    böyle bir ada var mıdır bilmem. lâkin yoksa da ömrümüz denizlerde geçsin.
    hayallerimin peşinden gidemeyecek kadar hayata bağlanmadım hiçbir zaman. yeri geldi bir yağmur damlasının içinde uyudum günlerce.
    yeri geldi karıncaların savaşında yer aldım. tabii ki bahçemdeki karıncaların tarafındaydım.
    insanlardan kaçtım hep.
    sevemedim onları pek.
    roman karakterleriyle buluştum sayfalarda.
    ansiklopedilerde bahsedilen o uzak ülkeleri merak ettim.

    ben, yolcu.
    gezdiğim nice kalbin, gözlerin içinde en sevdiğim kalp ve gözler anneme ait oldu hep.
    annesini kaybetmiş insanların bile hiç yutkunmadan başka insanlarının annesine küfredebildiğini gördüm.
    aşkın aşk ile yaşandığı topraklarda bulunamadım hiç. keza bilen de yoktu bu toprakları.
    ve artık;
    iki gemi yaptım kağıttan.
    ben ve dostlarım bindik gemilere. yağmuru bekliyoruz.
    ama ortalığı helak edecek kadar yağacak yağmuru.
    bizim derdimiz insanlığı kurtarmak değil; insanlardan kaçmak.
    umarım helâk olma vakti yakındır!
  • sandro! nerelerdesin?