şükela:  tümü | bugün
  • -inancını kaybetmek,
    -yüreği kararmak.

    (bkz: yüreği kabarmak)
  • içi sıkılmak anlamında bir deyimdir, fal terminolojisine girer, ayrıca (bkz: yüreği kabarmak)
  • içi sıkılmak anlamında bir deyim değil, bilakis gönlü kırılmak ama daha da önemlisi inancını kaybetmek anlamında. inancın kaybıyla, sevgisizleşmek, anlayışsızlaşmak, hoşgörüsüzleşmek ve saldırganlaşmak gibi bir zincirleme reaksiyonu betimliyor aslında. türkçe'nin en güzel deyimlerinden biri olabilir. bir de en kolay kalbi temiz olanın kalbinin kararması gibi bir durum da var, birinciliği beyaza verdiler misali.

    sanırım şu hacı bektaş veli, mevlana kıssasının da burada yer alması lazım. bunun binbir farklı hali anlatılır, ben kendi bildiğimi aktaracağım. bir gün ömür boyu işlemediği suç kalmamış bir adam tövbe edip allaha dönmek istemiş. hacı bektaş veli'nin dergahına varmış, işlediği suçları bir bir anlatıp tövbe edip hak yoluna girmek istediğini söylemiş. yol vermişler, sen mevlana hazretlerine git, senin derdinin çaresi ondadır demişler. adam bunun üstüne mevlana'ya gitmiş, kabul edilmiş, tövbe etmiş. yıllar sonra bektaşi tekkesine geri dönüp, kendisini neden kabul etmediklerini sormuş. hacı bektaş veli, "bizim gönlümüz bir bardak suya benzer, bir damla mürekkep düşse kararır. halbuki mevlana'nın gönlü derya gibidir, içine düşen mürekkep kaybolur gider" demiş.